ซี เมิ่งฉีฮ่วนก็ทำหน้าหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก หมายความว่าอย่างไร? ที่ลานก็มีกลิ่นไม่ดี อาจึงไม่เป็นไรอย่างแน่นอน?
ในท้ายที่สุดชายหนุ่มก็ถูกไล่ออกจากครัว พร้อมกับชามข้าวในมือ และกินได้เฉพาะในลานบ้านเท่านั้น
เมิ่งฉีฮ่วนถอนหายใจ เด็กสองคนของเขาถูกซื้อตัวไปโดยหลี่เยว่หานแล้ว ตอนนี้กล่าวได้ว่าสถานะของเขากำลังจะลดลง…
หลังทานอาหารเสร็จ มู่ชวนพาหลิงซีไปนอน ในขณะที่หลี่เยว่หานผลักอ่างที่เธอเจอออกมาข้างหน้า และส่งสัญญาณให้เมิ่งฉีฮ่วนเทปุ๋ยมูลม้าลงในถัง จากนั้นก็ตัดเถาองุ่นที่ถูกแช่มาทั้งเช้าลงในอ่างดินเผา และปักลงทีละอัน
จากนั้นก็รดน้ำเล็กน้อย แล้วทั้งสองก็ย้ายอ่างดินเผานั้นไปที่สวนหลังบ้านด้วยกัน
“มูลม้าสามารถปลูกผลไม้รสเปรี้ยวได้จริงหรือ?” เมิ่งฉีฮ่วนอดสงสัยไม่ได้ “ช่างเหม็นนัก…”
“ท่านบอกเองไม่ใช่หรือว่าจะช่วยข้ารดน้ำใส่มูลสัตว์? ทำไมถึงมาบอกว่าเหม็นหลังจากย้ายมูลม้าเล่า?” หลี่เยว่หานกลอกตาใส่เขา ก่อนจะหมุนตัวกลับไปล้างมือ
เมื่อมองไปที่ด้านหลังของหญิงสาว เมิ่งฉีฮ่วนก็ยกยิ้ม หยิบลัญจกรหยกออกมา หลับตาและยืนอยู่ที่นั่นครู่หนึ่ง หลังจากลืมตาขึ้น น้ำพุใสก็ไหลออกมาจากลัญจกรหยก รดใส่เถาองุ่นที่หลี่เยว่หานเพิ่งปลูกจนทั่ว
แต่เพราะเขามีมูลม้าจำนวนมากอยู่ในมือ มันจึงทำให้ลัญจกรหยกเปื้อนไปด้วย หลังจากรดน้ำแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนก็รีบไปหาที่ล้างมือและลัญจกรหยก
ที่ลานบ้าน หลี่เยว่หานซึ่งกำลังถือน้ำอยู่ได้ชน
