ไรหรือไม่?” หลี่เยว่หานถามอีกครั้ง
“พรสวรรค์ทางวรรณกรรมล้ำเลิศ หยกยังไม่เจียระไน นี่คือสิ่งที่พี่จงเจิ้งบอกยามที่เขาเขียนให้ข้า” เมื่อพูดถึงจงเจิ้งเสียน เมิ่งฉีฮ่วนรู้สึกเงียบเหงาเล็กน้อย “ในตอนนั้นมันดียิ่ง สวมอาภรณ์หรูหรา ขี่ม้าตัวโตเริงสำราญ ไร้ซึ่งกังวล…ช่างน่าเสียดายนัก”
