เจ้าไม่เป็นไรใช่หรือไม่!?” เสียงของเมิ่งฉีฮ่วนดังขึ้น หลี่เยว่หานก็ถูกชายหนุ่มกอดไว้ในทันที
“ข้าไม่เป็นไร” ด้วยเหตุผลบางอย่าง แม้ว่าจะกอดเธอไว้ แต่ร่างกายของเมิ่งฉีฮ่วนก็ยังคงสั่น หลี่เยว่หานกอดเขากลับโดยไม่รู้ตัว และตบหลังเบา ๆ ส่งสัญญาณให้ชายหนุ่มสบายใจ
“เมิ่งฟูเหริน ทำไมถึง…ที่นี่…” สีหน้าของเวินเทียนเหล่ยตอนนี้น่าเกลียดยิ่ง…