บทที่ 95 วิธีการจับพู่กัน
ช่วงบ่าย ภายใต้การต้อนรับอันอบอุ่นของเวินเทียนเหล่ย เมิ่งฉีฮ่วนและหลี่เยว่หานจึงได้รับประทานอาหารอย่างหรูหรา
เพียงแต่อาหารรสเลิศในสายตาของเวินเทียนเหล่ยและคนอื่น ๆ หลี่เยว่หานทานไปแล้วกลับรู้สึกเฉย ๆ เพียงแค่เครื่องปรุงรสของแคว้นตงฮั่นนั้นรสชาติไม่ค่อยดี มิเช่นนั้น อาหารชนิดเดียวกันเมื่ออยู่ในมือเธอแล้วก็จะมีรสชาติที่แตกต่างกันมาก
หลังจากทานอาหารกลางวันแล้ว เวินเทียนเหล่ยก็จัดให้หลี่เยว่หานไปพักผ่อนในห้อง ส่วนตัว และเมิ่งฉีฮ่วนก็เดินไปยังโรงเตี๊ยมที่พวกเขาจองไว้ด้วยกัน เพื่อนำเนื้อตุ๋นห้าไหและหนังสัตว์ที่เมิ่งฉีฮ่วนล่ามา ย้ายไปยังโกดังสินค้าของตระกูลเวิน
เมื่อหลี่เยว่หานตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็ใกล้ถึงเวลาที่นัดเจรจากับพ่อค้าต่างชาติไว้แล้ว
หลี่เหยว่หานมองดูข้อมูลที่เวินเทียนเหล่ยมอบให้ตนซ้ำอีกครั้ง หลังจากมั่นใจแล้วว่าไม่มีส่วนใดตกหล่นไป หญิงสาวก็เดินตามเวินเทียนเหล่ยและเมิ่งฉีฮ่วนที่แสร้งปลอมตัวเป็นท่านชายผู้ร่ำรวยไปยังห้องหมายเลขหนึ่งในหอเซียนเมามาย
เมื่อเข้าประตูไป กลิ่นธูปหอมของพ่อค้าต่างชาติก็เตะจมูก จนหลี่เยว่หานอดขมวดคิ้วขึ้นมาไม่ได้
กลิ่นกายของคนผู้นี้รุนแรงนัก แม้จะใช้ธูปหอมกลิ่นแรงเช่นนี้ก็ยังไม่สามารถกลบกลิ่นได้…
“สวัสดีท่านเยวเค่อ นี่คือล่ามที่ข้าเชิญมา แม่นางเมิ่ง นางเชี่ยวชาญในภาษาต่างแดน นางจะมาช่วยในเรื่องการสื่อสารเจรจาการร่วมมือกันของพวกเราใ
