่งฉีฮ่วนกลับไม่ได้แตะต้อง
กินไปได้สักพัก หลี่เยว่หานก็รู้สึกกระหายน้ำ วางขนมลงแล้วยกน้ำขึ้นดื่ม ก่อนจะสบตาเข้ากับเมิ่งฉีฮ่วนโดยไม่ทันตั้งตัว
“…” หลี่เยว่หานสะดุ้งตกใจจนขนมติดคอ!
เมิ่งฉีฮ่วนเห็นอย่างนั้นก็ดีดตัวขึ้นนั่งทันที ทางหนึ่งช่วยป้อนน้ำทางหนึ่งลูบหลังให้นาง สีหน้าทั้งฉุนทั้งขัน
