บทที่ 89 ท่านปู่!
นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วใช้ชีวิตมานานขนาดนี้ย่อมทราบว่าความสัมพันธ์ของหลี่เยว่หานและหลี่หรงหรงย่ำแย่เพียงใด ทั้งยังทราบเต็มอกว่าหลังจากหวังเฟิ่งเข้าเรือนมาแล้ว หลี่เยว่หานมีชีวิตยากลำบากเพียงใด
เขายังเคยใจอ่อนมาก่อน คิดจะให้หลิ่วจื้อหย่วนไปแต่งหลี่เยว่หานเข้าเรือนมา
ทว่าลูกสะใภ้กับลูกชายเอาแต่กรอกหูเขาว่าหลี่เยว่หานไม่คู่ควรมาเป็นนายหญิงน้อยของตระกูลหลิ่ว มิสู้ให้หลี่เยว่หานรอไปจนถึงตอนอายุครบสิบหก ถึงตอนนั้นถ้าตระกูลหลิ่วไม่ไปสู่ขอ เชื่อว่าสกุลหลี่ก็คงไม่ยัดเยียดลูกสาวมาให้
ต่อมา เรื่องที่หลิ่วจื้อหย่วนลับลอบมีสัมพันธ์กับหลี่หรงหรงถูกผู้อาวุโสอย่างเขารู้เข้า ตอนนั้นเขายังเคยต่อว่าทุบตี แต่หลิ่วจื้อหย่วนพูดว่าหลี่เยว่หานสู้สาวใช้จุดไฟในครัวไม่ได้ด้วยซ้ำ หน้าตาบูดบึ้งอยู่ทั้งวัน แค่เห็นก็ทราบว่ามีชะตาอายุสั้น อย่างนั้นมิสู้รอให้หลี่เยว่หานตายไป เขาค่อยแต่งหลี่หรงหรงเข้าเรือนมา เท่านี้ก็นับว่าได้ตอบแทนบุญคุณแล้ว
นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วย่อมไม่เชื่อถือ เขาจึงเดินทางไปที่หมู่บ้านเฮยถู่ด้วยตนเอง หลี่เยว่หานที่เขาได้เห็นตัวดำผอมแห้ง ถามไปสามประโยคก็ไม่แน่ว่าจะตอบกลับมาสักหนึ่งประโยค แต่หลี่หรงหรงกลับหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู ปากก็ยังหวาน ชวนให้คนรักใคร่เอ็นดูยิ่ง
นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วจึงตัดสินใจว่าจะดองงานมงคลนี้เอาไว้ไม่เอ่ยถึงอีก
ผู้ใดจะคาดว่าหลี่เยว่หานจะมาเยือนถึงเรือน เหตุผลยังเป็
