นเรื่องที่หลิ่วจื้อหย่วนลักลอบมีสัมพันธ์กับหลี่หรงหรง เรื่องนี้ลือไปทั่วอำเภอหย่งหนิง ทำให้หลิ่วจื้อหย่วนไม่กล้าออกจากเรือนอยู่พักใหญ่เพราะกลัวว่าจะถูกคนปาไข่เน่าใส่ศีรษะ
นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วจึงสั่งห้ามเด็ดขาดไม่ให้หลิ่วจื้อหย่วนไปหาหลี่หรงหรง คนสกุลหลี่มาหาก็ไม่ออกมาพบ เรื่องนี้จึงค่อย ๆ ซาไป
วันนี้หลี่เยว่หานมาเยือน นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วคิดว่านางอาจเอ่ยถึงเรื่องเก่าอีกครั้ง แต่ให้คิดอย่างไรเขาก็คิดไม่ถึงเลยว่าหลี่เยว่หานจะเป็นฝ่ายเสนอให้หลิ่วจื้อหย่วนรับหลี่หรงหรงเป็นอนุภรรยา แล้วนายท่านผู้เฒ่าหลิ่วจะไม่ประหลาดใจได้อย่างไร
“นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วไม่ต้องประหลาดใจ วันนี้ข้ามาก็เพื่องานมงคลของหลี่หรงหรง” หลี่เยวห่านกล่าวพลางเหยียดหลังตั้งตรง “นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วคงทราบว่า สามีข้าซื้อข้ามาจากพรรคมัจฉามังกร ตอนนั้นข้าล้มป่วยจนเหลือแค่ลมหายใจสุดท้ายแล้ว แต่สามีข้าพยายามช่วยชีวิตข้าเอาไว้ ข้าย่อมไม่อาจทรยศเขา”
“น่าเสียดายที่ข้ามีชีวิตสุขสงบอยู่ได้ไม่นาน คนสกุลหลี่ก็มาหาข้าที่เรือนอยู่บ่อย ๆ ถ้าไม่มาเพื่อขอเงิน ก็มาเพราะอยากให้สามีข้าแต่งหลี่หรงหรง ข้าไปถามมาแล้วค่อยทราบว่าหลี่หรงหรงพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้งเพราะไม่ได้แต่งให้คุณชายใหญ่หลิ่ว ข้าคิดถึงแม่เลี้ยงของข้าแล้วเกิดใจอ่อน จึงมาขอร้องนายท่านผู้เฒ่าหลิ่วให้อนุญาตให้หลิ่วจื้อหย่วนรับน้องสาวข้าเป็นอนุภรรยา”
ได้ยินวาจานั้น นายท่านผู้เฒ่าหลิ่วค
