กใครบางคนในวัยที่โตขนาดนี้ ในอดีต แม้ว่าเธอจะตกอยู่ในอันตราย ขณะช่วยเหลือประเทศที่ยากจน สหายร่วมทีมของเธอก็ยังปฏิบัติต่อเธอในฐานะบุรุษคนหนึ่ง
ช่วยไม่ได้ หลี่เยว่หานแข็งแกร่งเกินไปจริง ๆ ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ถ้าเธอทำเองได้ เธอก็จะไม่ไปรบกวนผู้อื่น
ทั้งหลังจากตายครั้งหนึ่งและมาอาศัยอยู่ที่นี่ หลี่เยว่หานก็เข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าทุกสิ่งเธอล้วนต้องพึ่งพาตัวเอง มิฉะนั้นเธอคงถูกครอบครัวประหลาดนั่นทุบตีจนตายไปนานแล้ว
เมิ่งฉีฮ่วนมีมิตรภาพที่ดีกับพรรคมัจฉามังกร แต่เขาเต็มใจที่จะซื้อเธอที่หมดสติในตอนนั้นกลับบ้าน และปล่อยให้เด็กทั้งสองคนดูแลเธออย่างดี รักษาอาการป่วยและสั่งยาบำรุงเธอจนร่างกายอยู่ในสภาพดีขนาดนี้ ไม่ว่าจะคิดอย่างไรมันก็เป็นความเมตตาต่อหลี่เยว่หาน
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หลี่เยว่หานก็ยกไม้พายขึ้นและมองไปที่เด็กสาวตัวน้อยที่หัวเราะคิกคักและพูดว่า “อาเมิ่งของเจ้าใจดีกับข้า ข้าจึงตอบแทนน้ำใจ เข้าใจหรือไม่?”
“การตอบแทนน้ำใจคืออะไร อาเมิ่งใจดีกับอาหญิงตั้งแต่เมื่อไรกัน?” หลิงซียังคงหัวเราะ
“การตอบแทนน้ำใจหมายความว่าหลังจากมีคนช่วยเจ้า เจ้าต้องทำบางอย่างเพื่อคนอื่นด้วยวิธีการของเจ้าเอง” หลี่เยว่หานอธิบายขณะทอดพริกป่าแห้งหนึ่งกำมือ
“แค่ก แค่ก…” หลิงซีสำลักกลิ่นพริก แต่นางไม่สามารถพูดได้ เมื่อนางเงยหน้าขึ้น หลี่เยว่หานก็ผัดพริกป่าทั้งหมดอย่างใจเย็น จากนั้นก็เทหมูตุ๋นสับลงไป
“กลับมาแล้ว ~ แค่ก แค
