เรา?” หลิงซีกะพริบดวงตาด้วยความสับสน
“เพราะพวกเขาไร้ยางอาย” หลี่เยว่หานกล่าว ขณะป้อนเนื้อที่เพิ่งทำเสร็จชิ้นหนึ่งเข้าปากหลิงซี “มีเพียงคนที่ไร้มารยาท มโนธรรม สุจริตธรรมและยางอาย*[2]เท่านั้นที่มาส่งเสียงดังหน้าบ้านคนอื่นเช่นนี้”
[1] 胡语 ภาษาหู คือภาษาของชนกลุ่มน้อยทางเหนือและทางตะวันตกเฉียงเหนือของจีน
[2] 礼义廉耻 สี่ในแปดคุณธรรมของขงจื้อ