นเกินไป” หลี่เยว่หานรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมา “ไม่พูดแล้ว เดี๋ยวหลิงซีจะถูกเจ้าปลุกจนตื่นเอา!”
พูดจบ หลี่เยว่หานจึงหลบเลี่ยงเมิ่งฉีฮ่วนและเดินออกจากห้องของเขาไป
เมื่อมองตามแผ่นหลังของนางไป เมิ่งฉีฮ่วนก็หวนคิดไปถึงคำพูดของกัวอี้ขึ้นมา
“หว่างคิ้วของฮูหยินมีเงาของพระชายาอยู่บางส่วน…”
เมื่อมองดูดี ๆ แล้ว นับว่าดูคล้ายกันจริง ๆ
