ป็นคนในครอบครัว เมื่อเห็นว่าหลี่เยว่หานและเมิ่งฉีฮ่วนสองสามีภรรยายังไม่พูดสิ่งใด แต่ผู้คนรอบ ๆ กลับพูดว่าครอบครัวหลี่ของพวกเขานั้นเป็นเช่นไรอยู่ตลอดเวลา จึงยิ่งรู้สึกว่าอดทนต่อไปไม่ไหว
“หลี่เยว่หาน เจ้าอย่ามาแสร้งทำตัวน่าสงสารที่นี่! ตอนที่เจ้าอยู่บ้านพวกเรานั้น ร้ายนักไม่ใช่หรือ!” หลี่หรงหรงหลบอยู่ด้านหลังหวังเฟิ่ง และก่นด่าออกมาด้วยเสียงแหลมสูง “แล้วก็พวกเจ้า คนในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นโง่นักหรือ ก่อนหน้านี้หลี่เยว่หานรังแกเหอฮวาเช่นนั้น แล้วยังจะได้รับการปกป้องอีก!”
เพียงแค่หลี่หรงหรงเริ่มพูดออกมา ก็ถูกพูดโจมตีกลับ ในตอนนี้ คนในหมู่บ้านไป๋อวิ๋นจึงรู้สึกไม่พอใจอีกฝ่ายนัก
“หญิงสาวผู้นี้เพียงมองก็รู้แล้วว่าไม่ได้รับการสั่งสอนที่ดีนัก ช่างไม่เข้าใจจริง ๆ เหตุใดลูกสาวครอบครัวหลี่จึงแตกต่างกันมากเช่นนี้ เยว่หานราวกับพระจันทร์บนฟ้า ส่วนเจ้าราวกับคางคกในรางน้ำ!”
“ไอ้หยา ถึงแม้สองพี่น้องนี้จะแซ่หลี่เหมือนกัน แต่ก็ไม่ใช่แม่เดียวกัน”
……
ตั้งแต่แรกจนถึงบัดนี้ เมิ่งฉีฮ่วนยืนอยู่ด้านหน้าหลี่เยว่หานมาโดยตลอด หลี่เยว่หานหลบอยู่ด้านหลังร่างสูงของเมิ่งฉีฮ่วน จึงดูเป็นสาวน้อยตัวเล็กไปในทันที
เพียงแต่เมิ่งฉีฮ่วนเอาแต่ยืนเงียบไม่พูดใด ๆ แม้หลี่เยว่หานจะคอยสะกิดเขาหลายต่อหลายครั้ง แต่เมิ่งฉีฮ่วนยังคงนิ่งเฉย จึงทำให้หลี่เยว่หานอดสงสัยขึ้นมาไม่ได้
ขณะที่หลี่เยว่หานกำลังจะเดินออกมานั้น จู่ ๆ เมิ่งฉีฮ่วนได้ยกมื
