ศกับพวกเราก็ต้องทนทุกข์ทรมานจากภาวะซึมเศร้าอย่างรุนแรง อาจเป็นเพราะโรคซึมเศร้ากำเริบ ดังนั้นเธอจึงคิดไม่ตกแบบนี้” หญิงสาวคนนั้นปลอบอีกครั้ง
ในตอนนั้นเองหลี่เยว่หานก็นึกขึ้นมาได้ว่าผู้หญิงคนนี้คือใคร!
ตอนที่เธอไปเป็นอาสาสมัครอยู่ต่างประเทศ หลี่เยว่หานได้รับการเลือกให้เป็นหัวหน้าทีมอาสาสมัครเนื่องจากความสามารถอันโดดเด่นของเธอ! และผู้หญิงคนนี้คือผู้ที่แข่งขันกับเธอเพื่อแย่งชิงตำแหน่งหัวหน้าทีมในตอนนั้น! ชื่อของผู้หญิงคนนี้คือเฉินเม่ยเซวียน! หลังจากนั้นก็ได้ยินมาว่ามีเรื่องเกิดขึ้นกับครอบครัวของเธอ จึงต้องกลับประเทศ ทว่าทำไมเธอจึงรู้จักกับหวังเฟิ่งได้?
“เม่ยเซวียนช่างจิตใจดี…” หวังเฟิ่งร้องไห้ซบไหล่ของเฉินเม่ยเซวียน ในตอนนั้นเองหลี่เยว่หานก็เห็นคนในชุดดำหลายคนมาที่หลุมฝังศพของเธอด้วย
เมื่อดูให้ดี ก็พบว่าคือเพื่อนร่วมทีมอาสาสมัคร
“คุณป้า โปรดระงับความเสียใจ” ผู้นำในครั้งนี้คือจ้าวอวี๋ที่เป็นลูกศิษย์ของหลี่เยว่หาน และก็เป็นผู้ช่วยของหลี่เยว่หานมาโดยตลอด
“ขอบคุณพวกเธอมากที่กลับมาส่งหลี่เยว่หานเป็นครั้งสุดท้าย” หวังเฟิ่งยืนตัวตรง ก่อนมองไปที่จ้าวอวี๋ด้วยดวงตาแดงก่ำ จากนั้นก็ถอนหายใจออกมา
“คุณป้า ฉันขอถามคำถามสักเล็กน้อย” จ้าวอวี๋วางมือลงบนหลุมศพของหลี่เยว่หาน ก่อนจะยืนตัวตรงมองไปที่หวังเฟิ่ง “อาจารย์หลี่เข้มแข็งและมองโลกในแง่ดีมาโดยตลอด ทำไมถึงกระโดดตึกกะทันหัน? แล้วทำไมศพของเธอจึงถูกเผาทั