บทที่ 51 ตังเมน้อยหลิงซี
“เจ้าเหมือนพ่อเจ้าไม่มีผิด” เมิ่งฉีฮ่วนถอนหายใจ “ไปเถอะ ข้าจะไปส่งเจ้าที่สำนักศึกษา”
“ไม่จำเป็น หากผู้อื่นเห็นแล้วเอาเรื่องนี้ไปบอกพี่สาวหลี่ เรื่องที่พวกเราทำในวันนี้ก็จะสูญเปล่า!” มู่ชวนปฏิเสธเมิ่งฉีฮ่วนอย่างหนักแน่น “อีกอย่างหนึ่งข้าบังเอิญเปิดเผยความลับใหญ่ของพวกเรา น้องสาวข้าเผอิญได้ยินเข้าพอดี นี่เป็นราคาที่ข้าสมควรชดใช้”
หลังจากกล่าวจบ มู่ชวนก็โบกมือให้เมิ่งฉีฮ่วนจากนั้นก็หันหลังวิ่งไปสำนักศึกษา
เมิ่งฉีฮ่วนที่มองส่งเบื้องหลังมู่ชวนก็อดหัวเราะขึ้นมาไม่ได้
“จงเจิ้งเสียน ดูสิ ลูกชายของเจ้าเหมือนกับเจ้าไม่ผิด”
…
บ้านตระกูลเมิ่ง
หลี่เยว่หานพบถั่วแดงและถั่วเหลืองจำนวนมากที่ใกล้จะขึ้นราในห้องเก็บผัก เธอจึงนำถั่วแดงมาทำถั่วแดงกวน ส่วนถั่วเหลืองถูกจัดเรียงตากแดด
ถั่วเหลืองเหล่านี้สามารถนำมาทำซีอิ๊วได้
หลี่เยว่หานนึ่งซาลาเปาหนึ่งซึ้ง แล้วต้มโจ๊กถั่วแดงหนึ่งชาม หยิบใบสะระแหน่ที่เจอออกมาทุบก่อนโยนลงไปในน้ำเปล่า ตามด้วยน้ำผึ้งอีกเล็กน้อย ก่อนจะยกเดินไปยังห้องของหลิงซี
อุณหภูมิร่างกายนางกลับมาคงที่แล้ว แต่หลังจากนอนมาเป็นเวลานาน เมื่อตื่นขึ้นก็ควรกินอาหารอ่อนที่สามารถย่อยได้ง่าย
สะระแหน่นั้นมีสรรพคุณขับร้อน แม้จะไม่รู้ว่าแน่ชัดถึงอาการจากพิษในครรภ์ของหลิงซี แต่อย่างน้อยน้ำสะระแหน่ก็สามารถช่วยได้บ้าง
“หลิงซี ตื่นเถอะหลิงซี” หลี่เยว่หานตีแก้มของหลิงซีอย่างแผ่วเบาเพื
