็ถอนหายใจออกมา หมุนตัวเดินกลับเข้าไปในห้องครัว คิดจะเตรียมอาหารอ่อน ๆ ไว้ให้หลิงซี
หลังจากมู่ชวนเดินออกไป เมื่อเลี้ยวผ่านไปยังมุม ๆ หนึ่ง เขาก็ได้พบกับเมิ่งฉีฮ่วนที่รออยู่ตรงนั้นมาโดยตลอด ใบหน้าเผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา “จัดการเรียบร้อย! พี่สาวหลี่บอกว่าท่านเป็นผู้ชายที่กล้าหาญและมีความรับผิดชอบ นางยอมรับท่าน และยังบอกว่านางเป็นภรรยาของท่านแล้ว จะไม่ไปจากตระกูลเมิ่ง!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เมิ่งฉีฮ่วนก็ถอนหายใจออกมา ยื่นมือออกไปจับใบหน้ากลม ๆ ของมู่ชวนไว้ “ต่อไปอย่าทำอะไรเช่นนี้อีก มือยังเจ็บอยู่หรือไม่? ข้าจะหายามาทาให้เจ้า”
“ทำเช่นนั้นไม่ได้!” มู่ชวนรีบชักมือกลับเข้ามาทันที “ต้องให้พี่สาวหลี่คอยเปลี่ยนยาทาให้ข้าทุกวัน เช่นนี้จึงจะทำให้นางจำคำสัญญาในวันนี้ได้ อาเมิ่งสอนข้ามาเช่นนี้มิใช่หรือ!”
“ข้าสอนเจ้าเช่นนี้หรือ?” เมิ่งฉีฮ่วนขมวดคิ้ว “ข้าไม่เคยสอนให้เจ้าไปหลอกลวงพี่สาวหลี่ของเจ้า!”
“ข้าอยู่ข้างกายอาเมิ่งมานาน จึงรู้สึกชินหูชินตาไปเสียแล้ว” มู่ชวนพูดพลางเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
