บทที่ 49 จากไปหรืออยู่ต่อ
“ท่านพูดเรื่องใดกัน…ข้าฟังแล้วไม่เข้าใจ” หลี่เยว่หานรู้สึกลำบากใจจนเบี่ยงศีรษะไปด้านข้าง “อะไรคือการกินแล้วไม่รับผิดชอบกัน ไร้ความรับผิดชอบเรื่องใดกัน ข้าไม่เข้าใจว่าท่านกำลังพูดถึงเรื่องใด”
เมื่อได้ยินคำพูดของนาง เมิ่งฉีฮ่วนก็คว้าแขนของหลี่เยว่หานขึ้นมา “อยากออกไปจากบ้านตระกูลเมิ่งหรือ?”
“…” หลี่เยว่หานไม่รู้ว่าตนควรจะพยักหน้ารับหรือส่ายหน้าปฏิเสธดี ถ้าหากพยักหน้ารับออกไป เมิ่งฉีฮ่วนจะปล่อยเธอออกไปหรือไม่?
“เพียงแค่เจ้าบอกว่าอยากจะออกไปจากตระกูลเมิ่ง อยากจากข้ามู่ชวนและหลิงซีไป ข้าก็จะปล่อยเจ้าไป” เมิ่งฉีฮ่วนมองหลี่เยว่หานด้วยแววตาจริงจัง “ข้ารู้ว่าเจ้าน่าจะได้ยินเรื่องที่ข้าคุยกับมู่ชวนแล้ว ถ้าหากเจ้าคิดจะไป ข้าก็เข้าใจได้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลี่เยว่หานรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ “เช่นนั้น…ถ้าหากข้าไป ท่านจะดูแลสองพี่น้องได้หรือไม่?”
“เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้” ใบหน้าของเมิ่งฉีฮ่วนไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ ออกมา จนดูจริงจังยิ่งนัก “เจ้าเพียงแค่บอกข้า หลังจากที่รู้ถึงสถานะของสองพี่น้องรวมถึงเรื่องวุ่นวายของพวกเรา เจ้าจึงคิดที่จะจากไปใช่หรือไม่”
“ข้า…” หลี่เยว่หานเงียบไปอยู่ครู่หนึ่ง “ท่านถามข้าเช่นนี้ ถ้าหากข้าบอกว่าข้าคิดจะจากไป มันจะไม่ดูแย่เกินไปหรือ!”
“เช่นนั้นก็จงอยู่ต่อ?” เมิ่งฉีฮ่วนพูดสวน
“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น…” หลี่เยว่หานรู้สึกลำ
