บทที่ 48 ช่างเป็นหญิงที่ขาดความรับผิดชอบนัก
ถึงแม้จะไม่รู้ว่า ‘เทพนิยาย’ นั้นคือสิ่งใด แต่ไม่ว่าจะเป็นซินเดอเรลล่า สโนว์ไวต์ และยังมีเงือกน้อยที่หลี่เยว่หานพูดออกมานั้น กลับทำให้หัวใจของเด็กหญิงตัวน้อยอ่อนลงมาก
ด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนของหลี่เยว่หาน หลิงซีจึงหลับไปอีกครั้ง หลังจากหลี่เยว่หานแน่ใจว่านางหลับไปแล้ว ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจออกมา
กินได้ ดื่มได้ นอนได้ พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาก็จะไม่เป็นอะไรแล้ว
ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเรื่องที่เมิ่งฉีฮ่วนบอกว่าหลิงซีได้รับพิษตั้งแต่ตอนอยู่ในครรภ์มารดานั้นเป็นมาอย่างไร แต่ในสถาณการณ์ที่เด็กเจ็บป่วยขึ้นมานั้น การไม่มีเครื่องมือในการรักษา วิธีที่หลี่เยว่หานทำนั้นจึงนับว่าไม่ผิด
กลางดึก หลี่เยว่หานยังคงไม่หลับ คอยเฝ้าอยู่ข้างกายหลิงซี เช็ดตัวให้นางเป็นช่วง ๆ ผ้าเปียกที่ชุบสุรากลั่นถูกวางไว้บนหน้าผากของหลิงซีตลอดเวลา เธอทำเช่นนี้ซ้ำไปซ้ำมาตลอดทั้งคืน คืนนี้หลิงซีไข้ขึ้นถึงสองครั้ง แต่หลี่เยว่หานมาพบได้ทันเวลาและพยายามหาวิธีทำให้มันคงที่
เมื่อถึงเวลาไก่ขันยามเช้า หลี่เยว่หานก็ดูให้มั่นใจอีกครั้ง อุณหภูมิร่างกายของหลิวซีในครึ่งคืนหลังนั้นเริ่มกลับมาเป็นปกติ เธอถอนหายใจด้วยความโล่งใจ และเผลอหลับไปข้างเตียงของหลิงซี
หลังจากหญิงสาวหลับไปได้ครู่หนึ่ง เมิ่งฉีฮ่วนก็ค่อย ๆ ผลักประตูเปิดเข้ามา เอามือไปแตะหน้าผากของหลิงซีก่อน จากนั้นจึงค่อย ๆ อุ้มหลี่เยว่หานที่กำลังห
