านก็รู้สึกสับสนขึ้นมา
นี่มันเรื่องอะไรกัน? เมิ่งฉีฮ่วนเป็นผู้มีชื่อเสียงหรือ?
หรือพื้นที่หลิงฉวนจะเป็นสถานที่ที่เมิ่งฉีฮ่วนจะส่งหลิงซีเข้าไปอย่างนั้นหรือ?
จากคำพูดของพวกเขาทั้งสองคนแล้ว ดูเหมือนว่ายังมีคนคอยตามหาพวกเขาอยู่ด้านนอก หากถูกตามหาจนพบ ก็คงจะเกิดอันตรายขึ้นได้…
หลี่เยว่หานอดหวาดกลัวขึ้นมาไม่ได้
ถึงแม้ว่าเธอจะทะลุผ่านมิติมา แต่โชคชะตาก็ไม่ควรเล่นตลกกับเธอเช่นนี้!
ถ้าหากเมิ่งฉีฮ่วนถูกตามหาพบ เขาจะไม่ลากเธอเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยหรอกหรือ!
ไม่ได้! ไม่ได้อย่างเด็ดขาด! เธอจำเป็นต้องรีบออกไป! ออกไปจากบ้านหลังนี้ให้ไกลที่สุด!
ตายเสียยังดีกว่าการมีชีวิตที่ไร้ค่า อย่างไรเธอก็เคยตายมาครั้งหนึ่งแล้ว!
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลี่เยว่หานก็รีบลุกขึ้น จากนั้นจึงเริ่มเก็บข้าวของของตน วันนี้เธอต้องออกไปจากหมู่บ้านไป๋อวิ๋นก่อนจะที่เมิ่งฉีฮ่วนจะกลับมา!
ขณะที่กำลังคิด จู่ ๆ ประตูห้องของหลี่เยว่หานก็ถูกเปิดออก หญิงสาวหันไปมองด้วยความตื่นตระหนก ก่อนจะได้เห็นร่างกายกำยำของเมิ่งฉีฮ่วนที่ยืนอยู่ตรงประตูห้องพอดี เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ เธอจึงรีบดึงผ้าห่มมาคลุมห่อผ้าที่ใส่ข้าวของไว้ทันที
“ทำ…ทำไมจึงไม่เคาะประตู…” หลี่เยว่หานฝืนยิ้มออกมา
หญิงสาวเพียงเห็นใบหน้าเย็นชาของเมิ่งฉีฮ่วน เดินเข้ามาในห้อง และใช้มืออีกข้างปิดประตูลงจากนั้นจึงเดินเข้ามาหาเธอ
“เก็บข้าวของ คิดจะไปที่ใดหรือ?” เมิ่งฉีฮ่วนเอ่ยถามด้วยน้ำเสีย
