บทที่ 46 เด็กหญิงไข้ลดแล้ว
เมิ่งฉีฮ่วนไม่รู้ว่าการทำให้มันบริสุทธิ์นั้นคือสิ่งใด แต่เมื่อเห็นหลี่เยว่หานคิดจะทำอะไรบางอย่าง ก็ไม่คิดรบกวนนางอีก ชายหนุ่มจึงออกไปซื้อยาให้หลิงซี
ภายในห้องครัว หลี่เยว่หานพบขวดสำหรับใส่ยาต้ม เธอดับไฟในเตาลงและยกหม้อขึ้น แล้วเทสุราลงไปในขวดโหล จากนั้นจึงปิดฝาให้สนิท ยกเว้นบริเวณปากโหลที่เอาไว้ระบายอากาศออกมา
หลังจากนั้น เธอจึงหาถ้วยก้นลึกใบหนึ่งมา เพื่อปิดปากโหล โดยใช้ไม้ค้ำไว้เพื่อไม่ให้ปิดสนิทเกินไป จากนั้นจึงหาชามอีกใบหนึ่งมาวางรองไว้ใต้ปากชามที่คว่ำอยู่
เมื่อสุราในโหลยาเริ่มเดือด ไอน้ำมากมายจะพวยพุ่งออกมาจากปากโหล เมื่อไอน้ำสัมผัสกับความเย็นของชาม ก็จะหลอมรวมกลายเป็นของเหลวและไหลตามขอบชามลงมา และตกลงสู่ภายในชามที่วางอยู่ด้านล่าง
เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง ด้านบนปากโหลเริ่มร้อนขึ้น เมื่อเห็นเช่นนั้นหลี่เยว่หานก็รีบเปลี่ยนถ้วยใบใหม่ที่หยิบเตรียมไว้ทันที
เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนซื้อยาและกลับมาถึงบ้าน หลี่เยว่หานก็มีสุราบริสุทธิ์ในถ้วยครึ่งหนึ่งแล้ว
“เจ้าทำสิ่งใดกัน?” เมิ่งฉีฮ่วนไม่เข้าใจว่าหลี่เยว่หานกำลังทำสิ่งใด จึงอดถามขึ้นมาไม่ได้ “นี่คือการกลั่นให้บริสุทธิ์ที่เจ้าบอกหรือ?”
“ใช่” หลี่เยว่หานพยักหน้ารับ “เพียงแต่ข้าไม่สามารถควบคุมอุณหภูมิการเดือดของมันได้ ความบริสุทธิ์ของสุราที่กลั่นออกมานั้นอาจจะยังไม่มากพอ แต่ก็ไม่เป็นปัญหาที่จะช่วยให้ไข้ของหลิงซีลดลงได้”
เมื่อไ
