เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังเหอฮวาที่กำลังร้องไห้อยู่นั้นก็ตกตะลึงขึ้นมาทันที
ไหนใครบอกกันว่า น้ำตาของสตรีเป็นอาวุธที่ดีที่สุดสำหรับบุรุษมิใช่หรือ? เหตุใดเมิ่งฉีฮ่วนกลับไม่ตกหลุมพลางนี้?
“วันนี้เป็นความผิดของเสี่ยวเมิ่งที่ทำให้เรื่องวุ่นวายจนผู้คนระดมกันมามากมายเช่นนี้” เมิ่งฉีฮ่วนพูดพลางทักทายทุกคน “ถึงเวลาทานอาหารพอดี ทุกคนอยู่ทานอาหารที่บ้านข้าเสียก่อนเถิด”
ผู้คนที่เข้ามาสร้างความวุ่นวายให้แก่หลี่เยว่หาน ได้อยู่ทานมื้อกลางวันที่บ้านตระกูลเมิ่งด้วยความงุนงง
หลี่เยว่หานเป็นคนฝีมือดี ทั้งยังมีมู่ชวนและหลิงซีเป็นลูกมือ มีเมิ่งฉีฮ่วนที่คอยช่วยอยู่ข้าง ๆ ดังนั้นจึงใช้เวลาเพียงไม่นาน ก็จัดเตรียมอาหารสำหรับเจ็ดถึงแปดคนเสร็จเรียบร้อย
ต้องบอกว่า เตาฟืนในชนบทนั้นนับว่าเป็นของดี ถึงแม้ตอนนี้จะมีเครื่องปรุงไม่มากนัก แต่อาหารที่ทำออกมานั้นก็อร่อยไม่แพ้กัน
หลิวหยวนปินยังเด็ก เดิมทียังคิดว่าหลี่เยว่หานคุกคามความปลอดภัยของมู่ชวนและหลิงซีสองพี่น้อง แต่เมื่อหลังจบมื้ออาหารลง เด็กชายกลับติดตาม ‘พี่สาวหลี่’ ของมู่ชวนไม่หยุด
ว่ากันว่า ความรู้สึกของเด็กนั้นเป็นเรื่องจริงเสมอ หลี่เยว่หานจึงอดดีใจแทนมู่ชวนไม่ได้ที่มีเพื่อนที่ดีอย่างหลิวหยวนปินเช่นนี้
อาหารมื้อนี้ทุกคนทานกันอย่างเพลิดเพลิน นอกจากหวังเหอฮวาที่ออกไปก่อนหน้านี้นั้น ก็ไม่มีผู้ใดพูดถึงหลี่เยว่หานอย่างเสีย ๆ หาย ๆ อีก ในทางกลับกัน ชื่อเสียงและควา
