ทำได้เพียงรอท่านอยู่ตรงนี้…”
แท้จริงแล้วก็คิดที่จะมาขอโทษหลี่เยว่หาน
เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนได้ยินนางพูดเช่นนี้ จึงคิดว่านางควรจะขอโทษหลี่เยว่หานอย่างจริงใจเสียที มิเช่นนั้นความคับข้องใจของหลี่เยว่หานก็อาจจะสูญเปล่าได้
“ได้ เจ้าตามข้าเข้ามา ขอโทษเสร็จแล้วก็กลับไปซะ” เมิ่งฉีฮ่วนพูดจบจึงเดินเข้าไปในบ้านก่อน
“ได้!” เมื่อเห็นเมิ่งฉีฮ่วนคลายกังวล หวังเหอฮวาจึงมีสีหน้าดีใจขึ้นมาทันที ยกชายกระโปรงขึ้นพลางเดินเข้าประตูไป แต่กลับถูกเมิ่งฉีฮ่วนขวางไว้
“ข้าขอคิดดี ๆ ก่อน เจ้ารออยู่ที่นี่ก่อนจะดีกว่า” เมิ่งฉีฮ่วนพูดขึ้นมา “ในเมื่ออยากจะขอโทษเยว่หาน เช่นนั้นก็ควรจะขอโทษอย่างเปิดเผย ดังนั้นเจ้ารออยู่ตรงนี้ ข้าจะไปเรียกหลี่เยว่หานออกมา”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังเหอฮวาจึงหุบรอยยิ้มลงทันที
ขอโทษอย่างเปิดเผย???
