ปตามคนมานั้น ไม่เพียงแต่ข้าจะทำให้หลิงซีจมน้ำได้สำเร็จ ยังจะถูกคนที่เจ้าเรียกมาจับตัวไปยังที่ว่าการ เมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว เจ้าจะไม่เพียงแต่สามารถกำจัดหลิงซีที่ขวางทางเจ้าได้สำเร็จ แต่ยังทำให้สามีของข้าเป็นชายโสดได้อีกครั้ง ดังนั้นเจ้าก็จะมีโอกาสแต่งเข้ามาได้ ข้าพูดถูกหรือไม่?”
“ข้าเปล่า…” หวังเหอฮวาไร้เรี่ยวแรงที่จะพูดแก้ตัว
ในขณะนั้นเอง เมิ่งฉีฮ่วนชันกายลุกขึ้นยืนอยู่ด้านข้างหลี่เยว่หาน “ข้ารู้ว่าเจ้าน้อยอกน้อยใจ แต่ข้าคิดไม่ถึงว่า แม้จะแต่งงานกับเจ้าแล้ว หวังเหอฮวาก็ยังไม่ลืมข้า ข้าขอโทษ” พูดพลางใช้มือทั้งสองโอบกอดหลี่เยว่หานเข้ามาในอ้อมแขน
ขณะที่หลี่เยว่หานกำลังคิดจะดิ้นขัดขืนนั้น เธอก็ได้ยินเสียงกระซิบของเมิ่งฉีฮ่วนดังขึ้นมาข้างใบหน้า “แสร้งร้องไห้เสีย!”
