บทที่ 25 กล้ามเนื้อของว่าที่สามี
เมื่อเห็นเมิ่งฉีฮ่วนกลับมาแล้ว หลี่เยว่หานก็ต้องการจะหลีกเลี่ยงผู้ชายคนนี้โดยสัญชาตญาณ ทว่าก็นึกขึ้นมาได้ว่า ตอนนี้ตนเองอยู่ในบ้านของคนผู้นี้ หญิงสาวจึงทำได้เพียงยิ้มให้เมิ่งฉีฮ่วนที่อยู่ตรงประตูอย่างไร้ทางเลือก “น้ำเตรียมไว้พร้อมให้ท่านอาบแล้ว ท่านไปอาบน้ำก่อน เสร็จแล้วอาหารคงพร้อมทานพอดี!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เมิ่งฉีฮ่วนก็ตั้งใจจะตอบกลับ ทว่าเขาเห็นร่างน้อย ๆ ของหลิงซีลุกขึ้นยืนก่อนกระโจนเข้าใส่เขา
“หลิงซี” จู่ ๆ หลี่เยว่หานก็เอ่ยปากขึ้นมา “พวกเราตกลงกันแล้วไม่ใช่หรือว่าหากเจ้าช่วยดูไฟดี ๆ พี่สาวจะทำไข่คนให้เจ้าทานคนเดียว?”
ได้ยินคำว่า ‘ไข่คน’ แล้ว หลิงซีก็หยุดเท้าเล็ก ๆ ของนางไว้กลางอากาศ ก่อนจะเม้มปากกลับไปนั่งหน้าเตาด้วยความไม่เต็มใจ ได้แต่เฝ้าดูไฟอย่างว่านอนสอนง่าย
เมื่อเห็นสถาการณ์เช่นนี้เมิ่งฉีฮ่วนก็คาดเดาได้ทันทีว่าหลี่เยว่หานรับมือกับหลิงซีได้อย่างไร เมื่อมองไปที่ใบหน้าบึ้งตึงของเด็กหญิงตัวน้อย เขาก็เกิดความรู้สึกอยากหัวเราะขึ้นมาเล็กน้อย แต่เมิ่งฉีฮ่วนก็ต้องยอมรับว่าหลี่เยว่หานสามารถรับมือกับเด็กได้ดีจริง ๆ
เมิ่งฉีฮ่วนเดินเข้าไปในลาน ก่อนจะเห็นถังน้ำใบหนึ่งวางเอาไว้ด้านข้าง และมู่ชวนที่กำลังชะโงกหัวเข้าไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“มู่ชวน ระวังตกลงไป” เมิ่งฉีฮ่วนรีบเอ่ยเตือนเขา เขาเร่งก้าวเท้ายาว ๆ ไปคว้าตัวมู่ชวนเอาไว้
ทว่ามู่ชวนกลับใช้มือข
