ม่? นับรวมกันแล้วก็เพียงแค่ไม่กี่ตำลึง!”
หลังจากได้ยิน หลี่เยว่หานก็จ้องมองอีกฝ่ายตาขวาง
เมื่อเมิ่งฉีฮ่วนเห็นเช่นนี้แล้ว เขาก็แสยะยิ้ม ก่อนจะเดินออกไปพร้อมปิดประตูห้อง
หลี่เยว่หานที่นอนบนเตียงได้แต่ถอนหายใจออกมา
ร่างกายนี้ย่ำแย่เกินไปจริง ๆ หากเธอไม่หมดสติลงไปอย่างไม่อาจอธิบายได้ เธอก็คงไม่ถูกตระกูลหลี่ส่งมอบให้เมิ่งฉีฮ่วนเพื่อใช้หนี้เช่นนี้
แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว หลี่เยว่หานก็ไม่อาจทำสิ่งใดได้
ในสมัยโบราณ สตรีไม่มีตำแหน่งใด ๆ เธอเป็นเพียงลูกสาวที่ไม่มีครอบครัวฝ่ายแม่ช่วยเหลือ ทั้งยังไม่อาจทำอะไรหลาย ๆ อย่างได้ การเอาตัวรอดด้วยตัวเองเพียงลำพังนับว่าเป็นเรื่องลำบากอย่างยิ่ง
แต่ตอนนี้ตระกูลหลี่กลับมอบเธอให้เมิ่งฉีฮ่วนเป็นการจ่ายหนี้ คาดว่าใบทะเบียนราษฎร์ของเจ้าของร่างน่าจะอยู่กับเมิ่งฉีฮ่วนแล้ว
ตอนนี้เธอก็เหมือนหญิงที่แต่งงานแล้ว ยกเว้นแต่ว่าเธอจะสามารถหาเงินหนึ่งพันหนึ่งร้อยตำลึงมาได้ทันภายในสองปี
เมื่อถึงตอนนั้นไม่เพียงแต่จะสามารถจากเมิ่งฉีฮ่วนได้เท่านั้น ยังสามารถตั้งตระกูลหญิงของตนเองขึ้นมาได้ด้วย
เมื่อคิดเช่นนี้แล้ว หลี่เยว่หานก็ฟื้นจิตวิญญาณกลับคืนมา!
ใช่แล้ว! หากหญิงที่แต่งงานแล้วไม่เป็นที่ยอมรับ เธอก็จะตั้งตระกูลหญิงขึ้นมาเอง!
หลังจากตัดสินใจแล้ว หลี่เยว่หานก็ปล่อยวางเรื่องหนึ่งพันหนึ่งร้อยตำลึงลงไปชั่วคราว ก่อนตั้งสมาธิกับการดูแลร่างกาย
ทุกวันเมิ่งฉีฮ่วนจะจัดเตรียมยาให้แก
