บทที่ 21 พบเจอเรื่องไร้สาระ
ไม่รู้ว่าความตกใจในสายตาของหลี่เยว่หานที่ชัดเจนเกินไปหรือไม่ เมิ่งฉีฮ่วนจึงหัวเราะเสียงต่ำออกมาเล็กน้อย ก่อนจะอธิบายว่า “มู่ชวนกับหลิงซีเป็นลูกของพี่น้องร่วมสาบานของข้า พวกเขาแซ่จงเจิ้งส่วนข้าแซ่เมิ่ง”
“นั่น…” ในที่สุดหลี่เยว่หานก็สามารถหาเสียงของตนเองเจอ หญิงสาวกล่าวออกมาอย่างแช่มช้า “ตระกูลหลี่เป็นหนี้ท่านอยู่มากน้อยเพียงใด? ตระกูลของท่านก็อยู่ในหมู่บ้านเฮยถู่เหมือนกันอย่างนั้นหรือ?”
ฟังเช่นนี้แล้ว เมิ่งฉีฮ่วนก็เลิกคิ้วขึ้น “ที่นี่คือหมู่บ้านไป๋อวิ๋น อยู่ห่างไกลจากหมู่บ้านเฮยถู่เป็นอย่างมาก ตระกูลหลี่…ติดหนี้ข้าไว้เป็นจำนวนมาก ความจริงแล้วถึงให้เจ้ามาก็ไม่อาจชดใช้พอ ดังนั้นตระกูลหลี่จึงตั้งใจจะให้น้องสาวเจ้ามาใช้หนี้ด้วย เพียงแต่ข้าไม่เห็นด้วย”
“ฮือออ…” เด็กน้อยร้องไห้ออกมาในทันที “อาเมิ่ง ท่านบอกไว้ว่าจะรอข้าโตขึ้น แต่ตอนนี้กลับมีผู้หญิงคนอื่นแล้ว ทั้งยังเกือบมีตั้งสองคน! ข้าช่างน่าสงสารเหลือเกิน ฮือ…พี่ชาย…พี่ชาย ข้าน่าสงสารเหลือเกิน ฮือ…”
เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ ใบหน้าของหลี่เยว่หานก็มืดครึ้มลง
เมิ่งฉีฮ่วนที่กำลังคุยอยู่กับนาง และจงเจิ้งมู่ชวนที่ยืนอยู่ด้านข้างก็เกิดสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกขึ้นมาเช่นกัน
จงเจิ้งมู่ชวนหันหลังกลับไป ก่อนจะรีบวิ่งไปยังประตูห้อง ดึงจงเจิ้งหลิงซีที่ไม่รู้ว่ามาแอบฟังตั้งแต่เมื่อใดออกไปด้วย
เมื่อเด็กทั้งสองคนจากไปแล้ว เม
