บทที่ 19 การทะเลาะของสองผัวเมีย
เมิ่งฉีฮ่วนไม่พูดอะไร เพียงนั่งลงอย่างเงียบ ๆ ตรงนั้น
จนกระทั่ง หวังเฟิ่งที่เหนื่อยจากการแบกหลี่เยว่หานออกมาจนเหงื่อท่วมไปทั่วทั้งร่างกาย เมื่อเขาเห็นว่านางกำลังจะคุกเข่าลงกับพื้นนั้น เมิ่งฉีฮ่วนจึงโบกมือขึ้นมา “พอแล้ว พอแล้ว” พูดจบ เขาจึงก้าวออกไปด้านหน้าเพื่ออุ้มร่างไร้สติของหลี่เยว่หานมาจากหวังเฟิ่งไว้ในอ้อมกอดของตน จากนั้นจึงเดินออกไปด้านนอก
หลี่ต้าเฉิงคิดจะขวางทางไว้ แต่กลับถูกหวังเฟิ่งขัดไว้เสียก่อน
ชายหน้าบากจึงรีบฉกเงินในมือของหลี่หรงหรงมาทันที และหันไปสั่งพี่น้องด้านหลัง ให้เดินตามเมิ่งฉีฮ่วนออกจากบ้านครอบครัวหลี่ไป
ผู้คนที่เฝ้ามองดูอยู่รอบ ๆ บ้านครอบครัวหลี่นั้น กลับไม่มีผู้ใดกล้าขัดขวางเมิ่งฉีฮ่วนและกลุ่มคนที่เดินออกมาเลย
เมื่อเป็นเช่นนี้ เมิ่งฉีฮ่วนจึงออกไปจากหมู่บ้านเฮยถู่ได้อย่างง่ายดาย
เมื่อถึงสถานที่ที่ไร้ผู้คน เมิ่งฉีฮ่วนหันไปมองชายหน้าบาก แม้ยังไม่ทันได้พูดอะไร ชายหน้าบากก็ยิ้มออกมาทันที “ข้าเข้าใจแล้ว! ข้าเข้าใจแล้ว! พี่เมิ่ง ข้าจะไปแล้ว!” ชายหน้าบากพูดพลางเตรียมนำเงินมอบให้แก่เมิ่งฉีฮ่วน แต่ชายหนุ่มกลับปฏิเสธ
“ข้าบอกแล้วว่า วันนี้หากช่วยข้าแสดง เงินห้าตำลึงนี้มอบเป็นค่าเหนื่อยให้กับเจ้าและเหล่าพี่น้องแล้วกัน”
“พี่เมิ่ง พวกเราครอบครัวเดียวกัน! เหตุใดจึงต้องแบ่งแยกกันชัดเจนเพียงนี้!” ชายหน้าบากพยายามจะเอาใจเมิ่งฉีฮ่วน “หากจะพูดอีกคร
