ประกายเป็นอย่างมาก
เมิ่งฉีฮ่วนตะลึงงัน
ครั้งแรกที่เขาได้พบนาง เมิ่งฉีฮ่วนไปล่าสัตว์ป่าบนภูเขาและหลงทาง เมื่อเห็นนางลอยอยู่ในน้ำภายใต้แสงจันทร์ เขาก็กระโดดลงไปช่วยโดยไม่คิด
ใครจะรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นกินเสร็จแล้วจะปัดก้นยกกระโปรงวิ่งหนีไปเสียอย่างนั้น
ครั้งที่สองที่เขาได้พบนางคือในวันนั้น เขาบังเอิญไปขายขนสัตว์ในหมู่บ้านเฮยถู่ จึงได้เห็นทักษะการแสดงที่ยอดเยี่ยมของนาง
วันนี้เป็นครั้งที่สามแล้ว เมิ่งฉีฮ่วนเพิ่งผ่านมาที่นี่และได้ยินเสียงฟืนปริแตกจากการเผาไหม้ ดังนั้นเขาจึงค้นหาอย่างระมัดระวังและบังเอิญไปเจอเข้ากับนางที่กำลังจับปลา
สามครั้งแล้วที่ได้พบกัน เมิ่งฉีฮ่วนได้เห็นใบหน้าทั้งสามรูปแบบของนาง ชายหนุ่มจึงอดที่จะสงสัยเกี่ยวกับหลี่เยว่หานไม่ได้
ยามนี้นางกำลังนอนหลับสนิท เขาอดที่จะกลั่นแกล้งนางไม่ได้
ดวงตาของเมิ่งฉีฮ่วนเป็นประกาย ก่อนเขาจะเข้าไปในป่าหลังจากนั้นไม่นาน เสียงหมาป่าร้องโหยหวนก็ดังขึ้น เสียงนั้นสามารถปลุกหลี่เยว่หานที่กำลังหลับอยู่บนเนินที่มีแสงแดดสาดส่องถึงขึ้นทันที
ทันทีที่หญิงสาวลืมตาขึ้น เธอก็เห็นหมาป่าที่ตัวใหญ่กว่าสัตว์ร้ายทั่วไปพุ่งออกมาจากป่า
“เชี่ย!”
ก่อนที่เธอจะทันคิดว่าหมาป่าตัวนี้ตัวใหญ่ขนาดนี้ได้อย่างไร มันก็พุ่งเข้ามาหาเธอแล้ว
หญิงสาวมีเวลาเพียงพอแค่กันมันไว้ด้วยตะกร้าไม้ไผ่ ก่อนที่เธอจะโดนหมาป่าตัวนั้นกระแทกจนกระเด็นออกไป
“แม่นางระวัง!” พรานคนหนึ่งซึ่งคลุมหน้าค
