ซึ่งนางไม่ต้องการเผชิญหน้ากับสัตว์ป่าเช่นนี้อีก
สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่าหมาป่าตัวนี้ตัวโตขนาดนี้ได้อย่างไร! เป็นไปได้ไหมว่าเพราะไม่มีมลพิษในสมัยโบราณ แม้แต่สัตว์ป่าก็ยังมีขนาดใหญ่กว่าในศตวรรษที่ 21 หลายเท่า!
“ทำให้แม่นางตกใจแล้ว” เสียงทุ้มต่ำของผู้ชายคนนั้นดังขึ้น ทางหลี่เยว่หานพลันตระหนักได้ว่ายังมีคนอยู่อีกคน
หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมอง อีกฝ่ายปิดหน้าไม่ให้เห็นใบหน้าชัดเจน แต่ดูจากรูปร่างแล้ว เขาดูแข็งแกร่งมาก ดังนั้นเขาคงเป็นนายพรานอย่างแน่นอน
หลี่เยว่หานโบกมือและพูดว่า “ไม่เป็นไร แต่ความแม่นยำในการยิงธนูของเจ้าจะต้องได้รับการฝึกฝนจริง ๆ”
เมิ่งฉีฮ่วนกลั้นยิ้มและพยักหน้า “เจ้าพูดถูก ข้าเกือบจะทำร้ายเจ้าไป ข้าขอโทษจริง ๆ”
“เรื่องเล็กน้อย เรื่องเล็กน้อย” หลี่เยว่หานพักผ่อนเพียงพอแล้ว ทั้งในใจนางยังคงมีเงาความกลัวเรื่องหมาป่าอยู่ ดังนั้นนางจึงไม่ได้วางแผนที่จะอยู่อาบแดดต่อ
นางลุกขึ้นยืน ปัดดินและใบหญ้าบนตัว โยนตะกร้าไม้ไผ่พาดไหล่ แล้วพูดกับเมิ่งฉีฮ่วนว่า “ไปเถอะ อย่าลืมฝึกยิงธนูให้มากขึ้นด้วยล่ะ!”
“เนื่องจากข้ากับแม่นางล่าเหยื่อตัวนี้มาด้วยกัน แม่นางจะไม่แบ่งส่วนแบ่งกับข้าหรือ?” เมิ่งฉีฮ่วนรีบเรียกหลี่เยว่หานไว้ “หนังและเนื้อสามารถขายได้เงินจำนวนมากเลยนะ!”
หลี่เยว่หานไม่มีความตั้งใจที่จะทำเงินอยู่แล้ว ดังนั้นนางจึงโบกมืออย่างสง่างาม “ถึงเจ้าแบ่งให้ข้า ข้าก็ยกไปไม่ไหว เจ้าเอาไปเองเถิด ว่าแต
