ยากจะฉีกปากอีกฝ่ายออก แต่เป็นหวั่งเฟิ่งที่หยุดนางไว้
“ไม่ว่าเจ้าจะรับผิดชอบหรือไม่ คุณชายใหญ่หลิ่วก็ต้องรับผิดชอบอยู่ดี” หวังเฟิ่งกล่าวด้วยสีหน้าสงบ “ข้าไม่คิดว่าเจ้าจะต้องการให้เรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นก่อนการแต่งงานของเจ้า ถึงเวลานั้นไม่เพียงหรงเอ๋อร์จะแต่งงานไม่ได้ แม้แต่เจ้าก็มิอาจแต่งออกไป”
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลี่เยว่หานก็อดที่จะหรี่ตาไม่ได้
