ิ่งของอื่นๆ อีก” จินเฟยเหยาลุกขึ้นคิดจะกล่าวอำลาอินเยวี่ย
ทว่าอินเยวี่ยกลับถามด้วยสีหน้าสงสัย “เจ้าจะซื้อสิ่งใด? ที่นี่เป็นร้านขายของชำมีหมดทุกอย่าง ถ้ามีสิ่งที่เจ้าต้องการข้าสามารถขายให้เจ้าในราคาถูกได้ ใครให้พวกเราสองคนร่วมมือกันเล่า”
อินเยวี่ยเรียกผู้ดูแลด้านล่างขึ้นมาให้จินเฟยเหยาแจ้งสิ่งของที่ต้องการอย่างกระตือรือร้น ถ้าในร้านมีจะขายให้นางถูกๆ ถึงไม่มีก็สามารถช่วยนางหาได้
ยากจะปฏิเสธน้ำใจจริงๆ จินเฟยเหยาจนปัญญาจึงแจ้งวัตถุดิบที่ต้องการออกมา พออินเยวี่ยได้ฟังชื่อและปริมาณก็ถามทันที “เป็นวงเวทที่ผู้ยิ่งใหญ่มอบให้เจ้าสินะ มีเพียงสิ่งของที่เขาใช้จึงต้องการวัตถุดิบมากมายปานนี้ อันที่จริงเขาจงใจ บางครั้งอาจจะมีวงเวทที่ง่ายกว่า ทว่าเขาชอบเห็นผู้อื่นทรมาน เจ้าคงต้องรับผลที่ตามมา”
จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ ไม่ส่งเสียง ปากไม่เอ่ยอะไร ในใจกลับบริภาษ ‘ต้องบอกว่าคนที่ถูกทรมานหนักที่สุดก็คือตัวเขาเอง ยังมีหน้ามาว่าคนอื่น วิธีที่พี่กระจกช่วยเขาฟื้นฟูโลกวิญญาณน้ำพุเหลือง ทั้งยุ่งยากทั้งเปลืองเงิน คนตายยังถูกทรมานจนมีชีวิต’
“เจ้าดูว่าพวกเรามีสิ่งของเหล่านี้มากเพียงใด จากนั้นแจ้งราคามาให้หมด” อินเยวี่ยส่งป้ายหย
