กในมือให้ผู้ดูแล ให้เขาไปหาสิ่งของเหล่านี้มา
จินเฟยเหยารีบเอ่ยว่า “ไม่ต้องทั้งหมด ในมือข้าไม่มีศิลาวิญญาณมากขนาดนั้น”
“สมบัติของหอเหอฮวนถูกเจ้ากวาดมาหมดแล้วนี่นา จะไม่มีศิลาวิญญาณได้อย่างไร หรือมีคนเจอเจ้าก่อนข้า?” อินเยวี่ยเอ่ยอย่างไม่เข้าใจอยู่บ้าง
“เจ้าว่าอะไรน่ะ ข้าไม่ใช่ซาลาเปาเนื้อที่ใครๆ ต่างก็มาแย่งชิงสิ่งของเสียหน่อย บอกเจ้าตามตรงก็ได้ สมบัติของหอเหอฮวนไม่มีศิลาวิญญาณเลย ทั้งหมดเป็นสิ่งของต่างๆ ปะปนกัน ข้าต้องหาสถานที่ขายจึงเปลี่ยนเป็นศิลาวิญญาณได้” จินเฟยเหยารีบอธิบาย อินเยวี่ยจะได้ไม่จับจ้องถุงเฉียนคุนของตนเอง
ทว่าอินเยวี่ยกลับยังเอ่ยด้วยรอยยิ้มตาหยีดังเดิมอย่างไม่รู้สึกผิดหวังเลยสักนิด “ไม่เป็นไร ที่นี่ก็รับสิ่งของด้วย สามารถช่วยเจ้าเปลี่ยนเป็นเงินได้ บอกมาว่าในมือของเจ้ามีอะไรบ้าง ถ้ามีหญ้าวิญญาณ ที่นี่สามารถรับซื้อในราคาสูงได้ ถึงอย่างไรเจ้าก็ไม่กินยา วางทิ้งไว้ก็น่าเสียดาย ร้านอื่นๆ ไม่แน่ว่าจะหลอกเจ้า”
จินเฟยเหยาอยากจะบอกเหลือเกินว่า เกรงว่าพ่อค้าหน้าเลือดที่ชั่วร้ายที่สุดในโลกระดับเทพคือเจ้า ยังมีหน้ามาบอกว่าร้านคนอื่นหลอกลวงอีก นางพึมพำตอบ “รอผู้ดูแลหาสิ่งของมาก่อนค่อยว่ากัน
