และคึกคัก เหตุใดตนเองจึงไม่รอบคอบและชอบความครึกครื้นขนาดนี้นะ พี่กระจกที่น่าตาย ทำไมไม่เตะแรงอีกนิดทำให้คนพวกนี้ตายหมด ตอนนี้กลับทิ้งปัญหาไว้ให้ตนเองเก็บกวาด ทำอะไรไม่เรียบร้อยเลยสักนิด!
“ได้ ข้ามีคำอธิบายให้ แต่พวกเจ้าต้องมอบทางรอดให้ข้า” จินเฟยเหยาเก็บศีรษะของหวาหวั่นซีใส่ถุงเฉียนคุนแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงปรึกษาหารือกับทุกคน
ความเคลื่อนไหวของนางทำให้ทุกคนไม่เข้าใจอยู่บ้าง นางเก็บหัวคนตายใส่ถุงเฉียนคุนทำไม งานอดิเรกของเผ่าปิศาจช่างพิเศษเฉพาะจริงๆ เห็นทุกคนจ้องมองถุงเฉียนคุนของนาง จินเฟยเหยาจึงแสยะยิ้มเอ่ยว่า “ขอโทษที นี่เป็นความเคยชินของข้า ชอบเก็บของหวานที่ยังกินไม่หมดไว้ เวลาหิวค่อยนำออกมากิน”
ได้ยินคำพูดนางก็มีผู้บำเพ็ญเซียนหลายคนที่นั่นรู้สึกกระเพาะปั่นป่วน งดอาหารมาหลายร้อยปีแล้วชัดๆ กลับยังถูกคนผู้นี้ทำให้สะอิดสะเอียนได้ เผ่าปิศาจสมกับเป็นเผ่าปิศาจจริงๆ ป่าเถื่อนและวิปริตเกินไป ทุกคนสามารถสังหารได้!
จินเฟยเหยากลับเอ่ยด้วยสีหน้าสัตย์ซื่อ “ข้ายินดีบอกว่าใครเป็นคนใช้ข้ามา แค่ขอให้ทุกคนอย่าฆ่าข้า เอาอย่างนี้ ข้าจะแบ่งของหวานของข้าให้ทุกคน ของพวกนี้ข้ายังไม่เคยกิน ทุกคนอย่ารังเ
