ทว่าเป็นเถาวัลย์ที่เกิดจากภูตินับร้อยตัว
มองไกลๆ รู้สึกว่าเถาวัลย์ที่พลิกตัวเหล่านั้นราวกับอสรพิษที่รัดพันเข้าด้วยกันเป็นขดๆ ทำให้คนรู้สึกเนื้อหนังชาไม่สบายใจ
“เจ้าแม่ต้นไม้ชั่วร้ายเกินไปแล้ว ซ่อนสิ่งน่ากลัวแบบนี้ไว้ในร่างภูติที่น่ารักทำให้คนไม่ระวังป้องกันโดยสิ้นเชิง ที่บอกว่าภูติสามารถค้นหาหญ้าวิญญาณได้คงหลอกลวงเสียมากกว่า” จินเฟยเหยาเห็นสิ่งเหล่านี้แล้วอดเอ่ยปากไม่ได้
หวาหวั่นซีกลับเอ่ยอย่างมั่นใจ “เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงไปจากโลกเทพกูซู่ไม่ได้ เวทมนตร์ที่ใช้เป็นส่วนมากคือเวทมนตร์ป้องกัน ขอเพียงศัตรูหนีออกนอกโลกเทพกูซู่นางจะทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้ แต่ถ้ามีสิ่งนี้ก็สะดวกขึ้น ขอเพียงปล่อยภูติที่มีพลังดึงดูดออกมาก็สามารถสังหารคนนอกโลกเทพกูซู่ได้ เรื่องภูติสามารถค้นหาหญ้าวิญญาณได้หรือไม่ มีเพียงคนที่เคยใช้งานจึงทราบได้”
เผชิญหน้ากับเถาวัลย์นับร้อยต้นที่พุ่งเข้าใส่อย่างดุร้ายหมายขวัญ เซียวเป่ากลับล้วงกริชเล็กๆ ยาวหนึ่งฝ่ามือออกมาอย่างไม่รีบไม่ร้อน กริชสีดำเปล่งประกายแฝงลวดลายสีฟ้าแห่งท้องนภาซึ่งมีปราณวิญญาณซ่อนอยู่ในนั้น ทว่าขนาดเล็กเกินไป ดูเหมือนไม่มีประโยชน์มากนัก
เซียวเป่ายกกริชขึ้นวาดเบาๆ ใส่เถา
