ิ่มกลายเป็นลวดลายที่มีรายละเอียดปลีกย่อยปริมาณมากคิดจะกักขังโลกเทพกูซู่ไว้ในวงเวท
ขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยว่าเพราะเหตุใดเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงจึงไม่มีปฏิกิริยาและปล่อยให้คนอื่นล้อมอาณาเขตของตนเอง ในโลกเทพกูซู่ก็มีเสียงตกตะลึงแกมยินดีดังมา “ท่านพี่ ท่านกลับมาแล้วหรือ?”
จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างประหลาดใจ “หรือเจ้าแม่ต้นไม้ไม่รู้จริงๆ ว่านางปฏิบัติต่อพี่กระจกแบบนั้นไม่ใช่ความรักเลยสักนิด อีกทั้งพี่กระจกยังถูกบีบบังคับ ไม่ได้ยอมเป็นสามีภรรยากับนางเอง”
“เจ้ารู้ได้อย่างไร? เรื่องที่เจ้าแม่ต้นไม้กระทำไม่มีเหตุผลก็ไม่ได้หมายความว่าพี่กระจกไร้ความรักต่อนาง ไม่แน่ว่าอาจเกิดความแค้นเพราะความรัก” หวาหวั่นซีโต้แย้ง
“เป็นไปไม่ได้ที่คนอย่างพี่กระจกจะทำเรื่องแบบนี้ ถึงยินยอมพร้อมใจก็คงหาผลประโยชน์มากกว่า ไม่ใช่เนื่องจากความรัก” จินเฟยเหยาไม่เห็นด้วยกับคำพูดของหวาหวั่นซี ในความเห็นของนาง ถ้าพี่กระจกชอบเจ้าแม่ต้นไม้จริงก็แปลกแล้ว คนประเภทนี้เป็นคนไม่จริงจัง คิดจะให้เขาหยุดเจ้าชู้เป็นเรื่องฝันกลางวันโดยแท้
เห็นคำถามอย่างพลุ่งพล่านของเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริง เสียงพี่กระจกก็ดังมาจากแสงสีฟ้า “ข้ามาส่งเจ้าลงนรก เจ้าจะขอบคุณในความเมตตา
