ามารถใช้เจ้าต้มน้ำได้พอดี ไม่สิ้นเปลืองเลยสักนิด”
จินเฟยเหยาและทุกคนได้ยินคำสนทนาของพวกเขาสองคน นอกจากจินเฟยเหยาและพวกราชันเฟยเทียนแล้ว คนอื่นต่างไม่รู้ความสัมพันธ์ของคนทั้งสอง ฟังแค่คำสนทนาในเวลานี้ ราวกับผู้ยิ่งใหญ่คนนี้เป็นคนไร้หัวใจ เคยมีความรักกับเจ้าแม่ต้นไม้ ตอนนี้เจ้าแม่ต้นไม้ยังคิดถึงเขา เขากลับคิดจะสังหารคน เรื่องนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกว่าเขาเป็นคนชั่วร้าย อีกฝ่ายเป็นแค่สตรี เรื่องแบบนี้ยังทำได้ลงคอ
มีเพียงจินเฟยเหยาที่ส่ายศีรษะ “ความแค้นนี้ใหญ่หลวงจริงๆ เจ้าเห็นแล้วสินะ ข้าว่าพี่กระจกไม่ชอบเจ้าแม่ต้นไม้เลย หวั่นซี เรื่องนี้เจ้ายังต้องเรียนรู้จากข้าอีก อย่าถูกความรักทำให้สมองสับสน”
หวาหวั่นซีเอ่ยอย่างอารมณ์ไม่ดี “มีพั่งจื่อเลียนแบบก็พอแล้ว มันทอดทิ้งลูกเมียหนีตามเจ้ามา ถือว่าเจ้าทำลายครอบครัวของพั่งจื่อเป็นอุปสรรคในชีวิตของต้านิวหรือไม่?”
“เกี่ยวอะไรกับข้าด้วย หุบปากแล้วดูเถอะ” เรื่องของพั่งจื่อทำไมต้องลากตนเองไปเกี่ยวข้องด้วย จินเฟยเหยาเบ้ปาก มองไปยังโลกเทพกูซู่อีกครั้ง
คำสนทนาของเจ้าแม่ต้นไม้กับพี่กระจกบางครั้งดังบางครั้งค่อย บางครั้งได้ยินชัดเจน บางครั้งกลับไม่ได้ยินเลยสักนิด ทำให้ท
