วเรือร่วงลงไปอีก
เห็นเหรินอิ๋นทลายหน้าต่างจากไป หวาหวั่นซีจึงพูดกับสยงเทียนคุน “พวกเรารีบไปจากที่นี่ เสี่ยวจินน่าจะทำสำเร็จแล้ว เรือต้องถูกนางทำลายแน่”
“เจ้าเป็นใคร?” คิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้จะพูดแบบนี้กับตนเอง เขามองนางอย่างเย็นเยียบด้วยสายตาตึงเครียด
หวาหวั่นซีเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย “ข้าย่อมเป็นคนที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเสี่ยวจิน ยังตะลึงอยู่ทำไม ถ้าเหรินอิ๋นกลับมา เจ้าจะนอนกับเขาจริงๆ หรือ!”
สยงเทียนคุนกัดริมฝีปากมีสีหน้าสงสัยและเชื่อถือนางชั่วคราว คิดจะรีบออกไปตามหาจินเฟยเหยา
ส่วนจินเฟยเหยามองเซี่ยลี่ด้วยสีหน้าหวาดกลัวและกำลังจะร้องขอความเมตตา “เจ้าหอ ข้าถูกบีบบังคับ ก่อนหน้านี้ข้าซื้อน้ำค้างทองร้อยขจัดไม่ไหวเนื่องจากถูกพิษร้ายแรง ข้าถูกคนข่มขู่ให้มา ข้าเหาะอยู่บนเส้นทางดีๆ จู่ๆ ระหว่างทางก็มีบุรุษที่ปิดบังตัวตนออกมา เป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่า ยกมือฟาดข้าโดยไร้เหตุผลแพร่พิษใส่ข้าในพริบตา”
“เขาบอกให้ข้าพาเขามาถึงหอเหอฮวน ทำลายเรือของเจ้าทิ้งจึงจะให้ทางรอดแก่ข้า ข้าไม่เพียงถูกพิษ คู่บำเพ็ญของข้ายังถูกเขาจับเป็นตัวประกัน ถ้าข้าไม่ทำเขาก็จะดึงวิญญาณควบคุมศพให้ไปเกิดใหม่ไม่ได้ชั
