นี้มาจัดการกับตนเองโดยเฉพาะ ไม่เช่นนั้นคงไม่ฉวยโอกาสลงมือตอนเหรินอิ๋นมา ถึงอย่างไรก็มีผู้บำเพ็ญเซียนขั้นว่างเปล่าเพิ่มมาหนึ่งคน ลงมือในเวลานี้ยิ่งเสี่ยงอันตรายมากขึ้น
เมื่อเซี่ยลี่มาถึงหน้าคลังสมบัติ พบว่าที่นี่มีผู้รับใช้จำนวนมากแต่กลับไม่เห็นเงาของหลี่มู่ เขาอดตวาดเลียงเกรี้ยวไม่ได้ “หลี่มู่ไปไหน!”
“รายงานเจ้าหอ เมื่อครู่ผู้ดูแลหลี่ดูเหมือนจะไปห้องตนเอง” มีผู้รับใช้ที่เห็นหลี่มู่เอ่ยตอบ
“ตอนนี้กลับไปทำไม! ไปเรียกเขามาหาข้าทันที จางจิ่งเฉิงเล่า จับสัตว์ภูติตัวนั้นได้หรือยัง!” ใบหน้าของเซี่ยลี่เย็นชาจนใกล้จะผนึกเป็นน้ำแข็ง มองพินิจรอบห้องสมบัติอย่างอึมครึม
ทันใดนั้น เขาก็เอ่ยเสียงเย็นเยียบ “ข้าจำกัดการป้องกันคลังสมบัติไว้ สิ่งมีชีวิตเข้าไปไม่ได้ นอกจากบนร่างพกป้ายหยกเปิดการป้องกัน และป้ายหยกนี้มีเพียงพวกเจ้าสามคนและข้าเท่านั้นที่มี ถ้าเป็นอย่างที่เจ้าบอกจริงว่าสัตว์ภูติตัวนั้นมุดออกมาจากคลังสมบัติ นั่นคือมีคนใส่ป้ายหยกไว้บนตัวมัน”
ในเวลานี้เอง จางจิ่งเฉิงรุดมาอย่างเร่งร้อน เห็นเซี่ยลี่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าอัปลักษณ์ก็รีบเอ่ยว่า “เจ้าหอ ข้าส่งคนไปปิดการป้องกันของเรือทั้งลำแล้ว ไม่ว่าใครก็ออกไปไ
