จะถูกเขาเห็นใบหน้าแต่เป็นแค่ใบหน้าสัตว์ปิศาจ ไม่กลัวว่าเขาจะพูดออกไปเลยสักนิด จะให้เขาเงียบไม่ให้เจ้าหอสงสัยไปทางอื่นทำไม
ค้นป้ายหยกจากบนตัวเขาก่อน จินเฟยเหยารีบใช้เวลาหนึ่งเค่อที่มุมหนึ่งทำสำรองจนเสร็จ หลังจากคืนป้ายหยกแล้วเห็นเขานอนนิ่งอยู่บนพื้น จินเฟยเหยาพลันนึกแผนการขึ้นได้
นางฉีกทึ้งเสื้อผ้าคนผู้นี้หลายครั้ง จากนั้นนำเชือกเอ็นสัตว์มัดคนไว้ สุดท้ายโยนลงบนเตียงแล้วติดยันต์ซ่อนกายแอบออกไป
เป้าหมายของจินเฟยเหยาคือหลินเจียวเยวี่ย สตรีที่ล่ำบึ๊กที่สุดในหอเหอฮวน สาวงามที่ทำงานแบบเดียวกับหวาหวั่นซี
การค้าของหลินเจียวเยวี่ยไม่ค่อยดี สามสิบวันมียี่สิบเก้าวันที่อยู่ว่างๆ ผู้บำเพ็ญเซียนที่รำคาญในการมีชีวิตอยู่อยากตื่นเต้นจึงมาให้นางรับใช้ ดังนั้นเมื่อจินเฟยเหยามาถึงหน้าห้องซึ่งอยู่สุดมุมของนาง หลินเจียวเยวี่ยกำลังมองทิวทัศน์อย่างเศร้าเสียใจอยู่ในห้อง
ตำแหน่งห้องของนางแย่มาก เปิดหน้าต่างไม้ก็เห็นช่องท้องฟ้ากว้างเพียงฝ่ามือเดียว ส่วนอื่นๆ ถูกห้องอื่นบดบังไว้ มองช่องท้องฟ้ากว้างเพียงฝ่ามือนางก็รู้สึกว่าชีวิตช่างไร้รสชาติ นึกถึงว่าถ้าตนเองสามารถผูกสัมพันธ์เป็นคู่บำเพ็ญกับผู้ดูแลบ
