ง จึงทำให้นางฟังไม่เข้าใจไปชั่วขณะ
สยงเทียนคุนเงยหน้าขึ้นทันควัน เจตนาสังหารปะทุออกมา เส้นผมแผ่สยาย ในดวงตามีประกายเคร่งเครียด “ไสหัวไป! ไสหัวไปให้หมด!”
รูปลักษณ์ของเจตนาสังหารกลายเป็นรัศมีสีเหลืองลอยขึ้นกรีดใบหน้าของฉินชิง ยามนี้นางจึงนึกขึ้นได้ว่าจินคุนเอ๋อร์เป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลาย นางรีบถอยออกไปแล้วปิดประตู
คิดไม่ถึงว่าจินคุนเอ๋อร์จะมีปฏิกิริยารุนแรงต่อการเกือบถูกสตรีใช้กำลังขืนใจ คนที่ชื่อจินเฟยเหยาน่าชังจริงๆ ต้องรีบรายงานเรื่องนี้ให้เจ้าหอรู้ ฉินชิงนึกว่าสยงเทียนคุนเดือดดาลเพราะเหตุนี้จึงรีบไปหาเจ้าหอ
สยงเทียนคุนลุกจากพื้น รัศมีเข่นฆ่าสีเหลืองยังร่ายรำอยู่ เขาเงยหน้าขึ้นหลับตาเงียบๆ พลาดโอกาสครั้งนี้ไป บางทีคงไม่มีโอกาสอีกแล้ว
……………………………………..
[1] หยวนหยาง คือ แก่นปราณหยางในลัทธิเต๋า หรือก็คือ ของเหลวในร่างเพศชายที่หลั่งเวลามีสัมพันธ์กับสตรี