ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าหลบการตรวจสอบของผู้บำเพ็ญเซียนระดับสูงได้ อย่างน้อยที่สุดตอนนำออกมาก็จะไม่ทำให้คนเห็นมันในแวบเดียว”
สยงเทียนคุนไหนเลยจะตัดใจใช้ยันต์ซ่อนกายจนหมดเกลี้ยงได้ ตั้งหลายร้อยปีมาแล้ว แค่เคยใช้ยันต์ซ่อนกายไม่กี่ใบภายใต้สถานการณ์ที่อับจนหนทางไม่กี่ครั้ง หลังจากนั้นก็ใส่ไว้ในถุงเฉียนคุนและไ็ไไม่เคยแตะต้องมาตลอด ได้ยินคำถามของจินเฟยเหยา เขารู้สึกว่าไม่เหมาะจะบอกอยู่บ้าง ถ้าบอกว่าไม่ได้ใช้มาตลอด นางจะเข้าใจผิดว่าตนเองเป็นคนวิปริตหรือไม่ ขนาดยันต์ซ่อนกายยังตัดใจใช้ไม่ได้
ทว่าเขายังพึมพำตอบ “ใช้ไม่หมด ยังมีอยู่ที่ตัวหลายใบ เพียงแต่ข้าไม่คิดจะใช้”
จินเฟยเหยาได้แต่ส่ายศีรษะ พี่สยงประหยัดเกินไปแล้ว แม้แต่ยันต์ซ่อนกายไม่กี่ใบก็ตัดใจใช้จนหมดเกลี้ยงไม่ได้ ท่าทางเรื่องตั้งสำนักไม่ใช่ว่าใครก็สามารถทำได้ ประหยัดจนน่าสงสารมาก “พี่สยง เจ้าไม่ต้องประหยัดขนาดนี้ เอาอย่างนี้ ข้าจะสอนวิธีวาดยันต์ซ่อนกายให้ ต่อไปเจ้าสามารถวาดใช้ได้กองใหญ่เลย แต่ระดับของยันต์นี้ต่ำมาก ใช้เป็นบางครั้งยังพอไหว แต่ใช้ต่อหน้าคนที่มีพลังบำเพ็ญเพียรสูงกว่าตนเองจะถูกมองออกในแวบเดียว”
สยงเทียนคุนแทบจะหลั่งน้ำตาอาบหน้า
