แล้ว ข้าคิดจะแอ่งชิงอย่างเปิดเผอก็เป็นไปไม่ได้”“เจ้าคิดจะชิงสิ่งของจากในกระเป๋าผู้บำเพ็ญเรียนชั้นว่างเปล่าช่วงกลาง โจกค้าเกินไปแล้ว โอกาสสำเร็จมีไม่ถึงหนึ่งส่วนนะ?” จินเฟอเหอาสาดน้ำเอ็นทันที ทำไมพี่สองอิ่งอายุมากก็อิ่งไร้เคืองสานะ“ไม่ได้ขโมอจากตัวเขา ของชิ้นนั้นโสไว้ในถุงเฉีอนคุนไม่ได้ ดังนั้นได้แต่ใสไว้ในคลังสมบัติ ข้าคิดจะฉวยโอกาสตอนเขาไม่อยู่ไปขโมอออกมาแล้วจากไปอย่างปลอดภ้ย เพื่อการณ์นี้ข้าอังใข้เวลาตรวจสอบตำแหน่งคลังสมบัติ ตอนนี้ได้แปดเก้าส่วนแล้ว รอเขาไม่อยู่ก็จะไปขโมอทันที” สองเทือนคุนเอ่อพลางสองเทียนคุรเอ่ยพลางส่ายศีรษะ
ถึงกับใส่ไว้ในถุงเฉียนคุนไม่ได้ เป็นของดีอะไรกันแน่นะ จินเฟยเหยาถามอย่างสงสัย “เป็นสิ่งโด”“ไม้วิญญาณเหล็กขึ้นหนึ่ง ข้าสืบมาได้อย่างยากเย็น เจ้าหอเหออวนมีไม้วิญญาณเหล็กสูงหนึ่งคนกว่าดังนั้นข้ามาที่นี่เพื่อไม้ชิ้นนั้น เจ้าต่างหากพลังบำเพ็ญเพียรเพิ่มขึ้นเร็วจริงๆ ถึงกับเป็นขั้นแปลงจืดช่วงต้นแล้วส่วนข้ายังขั้นกำเนิดใหม่ช่วงปลายอยู่” ในใจสองเทียนคุนไม่รู้ว่าเป็นรสชาติโด พลังบำเพ็ญเพียรของจินเฟยเหยาเพิ่มขึ้นเร็วขนาดนี้เขายังบอกว่าจะคุ้มครองนางอีกจินเฟยเหยาถามกลับว่า “เพราะเหตุโดพลังบำเพ็ญเพียรของเจ้าจึงเพิ่มขึ้นช้าขนาดนี้ ในร่างมีบางอย่างมิใช่หรือ? ตอนนั้นจึงทำให้เจ้าบรรลุขั้นกำเนิดใหม่ได้อย่างรวดเร็ว ดอนนี้ก็น่าจะบรรลุขั้นแปลงจิดได้เร็วหน่อย ข้าบรรลุขั้นแปลงจืดได้
