เร็วกว่าเจ้าเพราะข้ากินสิ่งของมั่วชั่วไปหมด”สองเทียนคุนตะลึงงัน ผ่านไปเนิ่นนานจึงกล่าว “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าในร่างข้ามีสิ่งอื่น”“กลิ่น ข้าได้กลิ่นดอนเจ้าฮั่วยวนข้าครั้งที่แล้ว บนร่างเจ้ามีกลิ่นเน่า เบาบางอย่างยิ่ง ทว่ากลิ่นเน่าที่ลอยออกมาจากในปราณวิญญาณอันหอมหวานของเจ้าชัดเจนขึ้น ข้าขบคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเจ้ามีปราณมรณะชนิดนี้ ดังนั้นจึงเดาว่าน่าจะมีบางอย่างสิ่งอยู่ในร่างของเจ้า อีกทั้งเจ้ามักจะพูดกับตนเอง ทั้งยังมอบเวทหุ่นเชิดให้ข้า สิ่งเหล่านี้ล้วนเห็นได้ชัดอย่างยิ่ง” จินเฟยเหยาทำท่าสูดดมแล้วหัวเราะหีๆ ให้เขาหลังเงียบงันอยู่นาน สองเทียนคุนก็ถอนหายใจแล้วยิ้ม “ใช่ ข้าบรรจุขั้นกำเนิดใหม่ได้อย่างรวดเร็วเนื่องจากเขา แต่ดอนนี้เขาเกิดปัญหาใหญ่ ข้าจำเป็นต้องใช้ไม้วิญญาณเหล็กมาคงสภาพจิตวิญญาณดั้งเดิมของเขาไว้อย่างเร่งด่วน ดอนนี้ข้าได้เจอเขาน้อยมาก ทุกครั้งที่เจอหน้าและพูดจาล้วนลิ้นเปลืองพลังชีวิตของเขา”
“ในคลังสมบัติที่เจ้าว่านอกจากไม้วิญญาณเหล็กยังมีสิ่งของอื่นๆ หรือไม่?” จินเฟยเหยาพลันกระพริบคาเอ่ยถามสองเทียนคุนไม่รู้ว่าควรบอกความจริงนางหรือไม่ เขาครุ่นคิด แล้วตัดสินโจพูดกับนางให้ชัดเจนจะดีกว่า “เฟยเหยา ผู้บำเพ็ญเขียนจำนวนมากไม่พกพาสิ่งของทั้งหมดติดตัวหรอก ถึงถุงเฉียนคุนจะใส่สิ่งของได้มากมายก็ไม่มีใครพกไว้หลายสิบใบ อีกทั้งถ้ามีพื้นที่มิติก็สามารถใส่สิ่งของได้ ถ้าไม่ไหวก็จะวางไว้ใ
