ออกมายามบุรุษและสตรีพัวพันกัน นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่าสนใจสักนิด
“ที่นี่คือห้องของท่านเซียนทั้งสอง เชิญเข้า” หลิวสี่เปิดประตูห้องพักห้องหนึ่งและนำคนทั้งสองเข้าไป
พอจินเฟยเหยาเห็น นี่คือห้องชุดที่มีห้องพักสองห้องและห้องโถงหนึ่งห้อง ภายในห้องสะอาดและเป็นระเบียบ เห็นได้ชัดว่ากว้างขวาง เครื่องเรือนที่ตั้งอยู่ก็เป็นสิ่งของคุณภาพเยี่ยม มีกระถางดอกไม้แคระประดับตกแต่ง เป็นสถานที่พักอาศัยที่ไม่เลว แต่เก็บห้าร้อยศิลาวิญญาณชั้นกลางก็เกินไปหน่อย
“เจ้ารีบนำยาแก้พิษมา” จินเฟยเหยากวาดตามองภายในห้องแล้วรีบไล่หลิวสี่ให้ไปนำยามา
หลิวสี่ก็ไม่พูดมาก รับคำและกำลังจะออกจากห้องก็เห็นหวาหวั่นซีนำเสื้อคลุมลงเผยใบหน้าออกมา หลิวสี่อ้าปากค้างมองใบหน้าของนางแล้วตะลึงงันไป มีสตรีที่งดงามถึงเพียงนี้ด้วย
“ตะลึงงันทำไม!” เห็นนางยืนนิ่งอยู่ตรงประตู จินเฟยเหยาก็ถามด้วยเสียงเย็นชา
หลิวสี่ได้สติคืนมาจึงรีบกล่าว “ไม่มีอะไร ข้าจะไปเดี๋ยวนี้” เอ่ยจบนางก็รีบปิดประตูและวิ่งไปห้องยาก่อน
…………………………………..
[1] เหอฮวนเซียง หมายถึง กลิ่นหอมร่วมสุขสันต์
