ถ่ายทอดพลังวิญญาณเข้าสู่ร่างของมัน ปีนั้นนางกินยาคืนชีพกลับสวรรค์ก็ได้ผลทันที ทว่ายามนี้ดูจากบนร่างของพั่งจื่อ ประสิทธิผลกลับไม่ชัดเจน และพั่งจื่อก็หมดสตินอนแน่นิ่งอยู่บนพรมบินไม่แตกต่างจากตายไปแล้ว
ถ่ายทอดพลังวิญญาณมาสิบกว่าวัน จินเฟยเหยาเริ่มกินยาเสริมพลังวิญญาณ สภาพของพั่งจื่อดีขึ้นมาก ตัวไม่ดำเหมือนถ่านแล้ว ทว่ายังสีเทาหม่นๆ และยังไม่ได้สติคืนมา ทว่าการหายใจราบเรียบขึ้นมาก ยาคืนชีพกลับสวรรค์ยังออกฤทธิ์อยู่บ้าง ถึงจะขจัดพิษไม่ได้ทว่ากลับรักษาอวัยวะภายในของพั่งจื่อไม่ให้เน่าเปื่อยเพราะพิษ พิษต้นไม้ในเลือดก็ถูกจินเฟยเหยาขับออกนอกร่างทีละนิด
“หวั่นซี อีกนานเพียงใดจะถึงโลกวิญญาณถัดไป พั่งจื่อยังไม่ฟื้น ข้ายังต้องใช้พลังวิญญาณ เหาะอยู่กลางอากาศแบบนี้อันตรายเกินไป ต้องรีบหาสถานที่พักเท้า” จินเฟยเหยาปรับลมหายใจเล็กน้อยจึงบอกกับหวาหวั่นซี
หวาหวั่นซีนำกระจกสภาพโลกวิญญาณออกมาตรวจสอบ ส่ายศีรษะแบบมองโลกในแง่ร้าย “ยังอยู่ห่างอีกไกล คำนวณดูแล้ว อย่างน้อยที่สุดอีกสิบกว่าวันจึงไปถึง มิสู้ให้ข้าทำแทน เจ้าถ่ายทอดพลังวิญญาณมาสิบกว่าวันแล้ว พักผ่อนหน่อยเถอะ”
“ไม่ได้ พิษนี้ร้ายกาจยิ่ง มีหลายครั้งที่คิ
