้จื้อโหยวนำมาให้นางครั้งที่แล้ว
จินเฟยเหยาจ้องมองยาคืนชีพกลับสวรรค์แล้วส่ายศีรษะยัดยาเม็ดนี้ใส่ปากพั่งจื่อ ใช้มือวางบนหนังท้องของมันที่กั้นด้วยหนังสัตว์จากนั้นถ่ายเทพลังวิญญาณลงไป ยาติดอยู่ตรงลำคอของมัน เวลานี้แม้แต่เรี่ยวแรงจะกลืนลงไปก็ยังไม่มี จินเฟยเหยาใช้พลังวิญญาณผลักยาเข้าไปในท้องของมัน
ใช้พลังวิญญาณตรวจสอบดูอีกรอบ พิษต้นไม้กระจายไปทั่วร่างของพั่งจื่อ ไม่เหลือสถานที่ที่มีสภาพดีสักแห่ง ไม่มีทางใช้พลังวิญญาณกั้นพิษได้
“แล้วแต่สวรรค์ลิขิตเถอะ ทว่ายาคืนชีพกลับสวรรค์จะรักษาพิษได้หรือไม่?” จินเฟยเหยารู้แต่ว่ายานี้สามารถเชื่อมกระดูกงอกเนื้อ ทว่าเรื่องพิษกลับไม่รู้แน่ชัดว่าจะขจัดได้หรือไม่ แต่ยามนี้ไม่มีวิธีอื่นที่สามารถช่วยพั่งจื่อได้ ต้องรักษาม้าตายดุจม้าเป็น[1]แล้ว
หวาหวั่นซีที่เฝ้าอยู่ข้างๆ พั่งจื่อเงยหน้าขึ้นมองนางแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวหวั่นกำลังร้องไห้ นางกลัวพั่งจื่อตาย”
“…” จินเฟยเหยาลูบศีรษะเอ่ยอย่างจนปัญญา “รู้แล้ว ข้าจะพยายามสุดความสามารถ ข้าเลี้ยงเจ้านี่มาตั้งแต่เล็กจนโต จะมองดูมันตายไปแบบนี้ได้อย่างไร”
จินเฟยเหยามอบพรมบินให้หวาหวั่นซีดูแล ส่วนนางนั่งอยู่ข้างๆ พั่งจื่อแทน