ัน หากไม่ใช่คนตายใครจะทนไหว เหล่าเหนียงก็ต้องอุดอู้อยากออกไปเดินเล่นรับลมบ้าง!” เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ ใช้สายตาเชือดเฉือนทุกคนหลายครั้งอย่างดุร้าย
จินเฟยเหยามุมปากกระตุก ได้แต่พาคนเดินตามหลังนางขึ้นไปบนพื้นดิน
ไห่หลันอินเดินรั้งท้ายสุดก้มหน้าไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ นอกจากคนหนังหน้าหนาอย่างจินเฟยเหยาแล้ว ไม่ว่าใครก็ทนบอกว่าตนเองจะฝึกเคล็ดวิชาบำเพ็ญคู่ต่อหน้าทุกคนไม่ได้ อีกทั้งยังอยู่ภายใต้สถานการณ์ที่ยังไม่มีคู่บำเพ็ญก็เตรียมคิดจะหาบุรุษแล้ว นางเดินรั้งท้ายแบบไม่มีหน้าพบเจอคนเช่นนี้ก็เป็นเรื่องปกติ
มาถึงด้านนอก เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงยืนอยู่บนร่างที่เป็นกิ่ง บนร่างแผ่กลิ่นอายที่ทำให้คนรู้สึกสดชื่นออกมา พวกสถานที่ซึ่งเคยถูกฟ้าผ่าเริ่มฟื้นตัว ใบไม้ที่สูญเสียไปก็เริ่มงอกออกมา สิ่งที่แปลกประหลาดที่สุดคือต้นไม้วิญญาณจริงที่ไม่เคยออกดอกก็เริ่มผลิดอกที่มีสีสันสิบกว่าชนิด
ดอกแต่ละ็ญพวงบนกิ่งจะมีดอกไม้สีเดี่ยวๆ ไม่ซ้ำแบบ แต่กลับงอกออกมาบนกิ่งเดียวกัน ไม่ถึงครึ่งชั่วยามทั่วทั้งโลกเทพกูซู่ก็กลายเป็นมหาสมุทรดอกไม้ เมื่อสายลมพัดผ่านโลกเทพกูซู่ก็จะมีพิรุณบุปผาเจ็ดสีโปรยปรายลงมา ท
