ยืนอยู่ด้านข้าง
สีหน้าของพวกราชันเฟยเทียนเขียวคล้ำ พูดแบบนี้หมายความว่าอย่างไร!
“ไม่ใช่นะ ข้าไม่ได้คิดจะดู” ไห่หลันอินรีบแก้ตัว แต่นางกลับอ้ำๆ อึ้งๆ พูดไม่ออกอยู่ตรงนั้นอีก นางก็คิดไม่ถึง เมื่อครู่ตกลงกันไว้ว่าหนึ่งคนหนึ่งชิ้นชัดๆ ดังนั้นจึงเลือกสิ่งที่ตนเองอยากได้ ตอนนี้กลับกลายเป็นแบบนี้ ทั้งยังต่อหน้าคนจำนวนมาก จินเฟยเหยามีโทสะแล้ว นี่จะทำอย่างไรดี!
“เจ้าไม่ต้องถามแล้ว นี่เป็นเคล็ดวิชาฉบับหนึ่งจริงๆ เพียงแต่เป็นเคล็ดวิชาบำเพ็ญคู่” เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงยืนเอ่ยอย่างยิ้มแย้มอยู่ด้านข้าง
“บำเพ็ญคู่?” จินเฟยเหยามองดูเคล็ดวิชาในมืออย่างละเอียดอีกครั้ง นอกจากภาพวังวสันต์แล้ว ด้านข้างยังมีคาถา ทว่านางไม่เข้าใจจึงเอ่ยถามไห่หลันอินอย่างแปลกใจ “ตอนนี้เจ้าตัวคนเดียวนะ เจ้าต้องการเคล็ดวิชาบำเพ็ญคู่ไปฝึกกับใคร?”
ไห่หลันอินเอ่ยด้วยใบหน้าแดงก่ำ “ต่อไปค่อยหาคนมาฝึก”
“ต่อไปค่อยหา เจ้าช่างคิดการณ์ไกลจริงๆ” จินเฟยเหยาหมดวาจาโดยสิ้นเชิง ถือภาพวังวสันต์ในมือครุ่นคิดว่าจะเปลี่ยนเป็นสิ่งของอื่นจากเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงได้หรือไม่
เวลานี้เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงกลับบอกว่า “เจ้าก็อย่าใจแคบนักเลย แค่เคล็ดวิชา
