เผชิญกับสายตาร้อนใจของทุกคน จินเฟยเหยาก็เอ่ยอย่างมั่นใจ “เรื่องแบบนี้ไม่เกินสามครั้ง ให้โอ อกาสข้าอีกครั้ง คราวนี้ดูนะบางทีส่งปราณแท้สามครั้งคนก็ฟื้นได้”
นางก้มหน้าลงอีกครั้งโดยไม่สนใจสายตาสงสัยของทุกคน สิ่งที่ส่งเข้าไปครั้งนี้คือปราณวิญญาณ จินเฟยเหยาส่งปราณวิญญาณลงไปแล้วเงยหน้าขึ้นมองเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงเบื้องหน้า ในขณะท ที่นางผิดหวังและรู้สึกว่าพั่งจื่อหลอกลวงคนแท้ๆ ก็เห็นเปลือกตาของเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงขยับนิดๆ นิ้วมือสั่นเบาๆ
“ขยับแล้ว!” ราชันเฟยเทียนสังเกตทุกความเคลื่อนไหวของเจ้าแม่วิญญาณจริงอยู่ตลอดเวลา เจ้าแม่ต้นไม้เพิ่งขยับเปลือกตาและนิ้วมือ เขาก็รู้ทันที
จินเฟยเหยาลุกขึ้นยืนอย่างตกตะลึงแกมยินดี พั่งจื่อเดาถูกจริงๆ ปราณแท้คำนี้ปลุกนางตื่นหรือต้องใช้ปราณแท้ที่แตกต่างกันของทั้งสามเผ่ากันแน่ เรื่องนี้ทำให้คนไม่เข้าใจจริง งๆ
เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงค่อยๆ ลืมตาขึ้นเผยให้เห็นดวงตาสีเขียวเข้มคู่หนึ่ง จากนั้นนางก็เอ่ยปากพูดอย่างงุนงงอยู่บ้าง “ท่านพี่?”
ไม่มีใครตอบรับนาง นอกจากความยินดีที่เห็นนางตื่นขึ้นมา ทุกคนยังถูกประโยค ‘ท่านพี่’ ของนางทำให้งุนงง กลายเป็นว่าเจ้าแม่ต้นไม้เป็นสตรีแต่งงาน
