แล้ว บุรุษเช่นไรจึงกล้าแต่งกับเจ้ าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงนะ
หลังจากเห็นสภาพรอบด้านชัดเจน เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงจึงเห็นว่าตนเองไม่ได้อยู่ในอ้อมอกของท่านพี่ ทว่าอยู่ในมือเผ่าปิศาจขั้นเทพคนหนึ่ง รอบด้านยังมีเผ่าปิศาจและเผ่ามนุษย์ท ที่ท่าทางจับต้นชนปลายไม่ถูกหลายคน ส่วนเบื้องหน้าไม่ไกลนักมีสตรีผู้หนึ่งยืนอยู่ ทั้งยังเป็นมนุษย์ปิศาจที่ถูกสัตว์เทพเข้าสิงร่าง ดังนั้นนางจึงลุกขึ้นนั่งถามอย่างงุนงง “พวกเจ้ าเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่?”
น้ำเสียงของนางใสกระจ่างน่าฟัง พอนางเอ่ยปาก เผ่าปิศาจทุกคนก็รีบกราบกรานและตะโกนขึ้นพร้อมกัน “คารวะเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริง พวกเราคือเผ่าปิศาจที่เกิดและเติบโตที่นี่ เพิ่งผ่านเ เคราะห์สายฟ้ากลายร่างเป็นมนุษย์ ได้พบเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงโดยบังเอิญจึงบังอาจคิดจะปลุกเจ้าแม่ต้นไม้”
เจ้าแม่ต้นไม้ก้มหน้าย้อนนึกจากนั้นเงยหน้าขึ้นเอ่ยทันที “พวกเจ้าทำลายการหลับใหลของข้าได้อย่างไร?”
ในที่สุดก็ถึงเวลาได้ความดีความชอบ จินเฟยเหยาเชิดคางขึ้นเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ข้าเอง ข้าส่งปราณแท้ให้ท่าน เห็นท่านฟื้นขึ้นมาได้ก็รู้สึกดียิ่งนัก”
เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงคิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้จะทำ หวนนึกถึงรสชาติก็รู้
