สึกไม่ถูกต้องทันที ในใจบังเกิดความสะอิดสะเอียนเอียงหน้าไปอาเจียนทางด้านข้าง
จินเฟยเหยามองนางด้วยสีหน้าเย็นชา เทียบกับการถุยของตนเอง ยายนี่ถึงกับกำลังอาเจียนตรงๆ เห็นได้ชัดว่าแค่สัมผัสริมฝีปาก ปฏิกิริยาของเจ้าแม่ต้นไม้คนนี้มันอะไร เกินจริงมากไป ปแล้ว ในใจจินเฟยเหยาเกิดโทสะรู้สึกว่าเจ้าแม่ต้นไม้เบื้องหน้าวอนโดนอัดมาก ไม่ขอบคุณก็ช่างเถอะ ถึงกับอาเจียนอีก!
อีกทั้งนางอาเจียนอยู่นานยังพูดอย่างได้รับความอยุติธรรม “ถึงกับให้สตรีมาจูบ น่าสะอิดสะเอียนมาก!”
“บุรุษหรือสตรีก็เหมือนกัน ข้าไม่ได้เสียมารยาทกับท่านสักหน่อย ปฏิกิริยาของท่านเกินจริงไป! อีกทั้งท่านฟื้นขึ้นมายังไม่ดีอีกหรือ ไม่ขอบคุณก็ช่างเถอะยังเอ่ยปากพูดจาไม่ดีอีก” ” ในที่สุดจินเฟยเหยาก็ทนไม่ไหว เอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์
ได้ยินคำพูดของนาง เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงหยุดอาเจียนมองนางอย่างสนใจ จากนั้นยิ้มอย่างเย็นชา “ข้ายังไม่ได้ไปคิดบัญชีกับเจ้า เจ้าก็ส่งตนเองมาถึงประตู ใครใช้ให้เจ้าปลุกข้า? นอกจ จากสามีของข้า ข้าไม่ยอมให้คนอื่นมาปลุกข้าหรอก นี่ข้ายินยอมหลับไปเอง ใครใช้ให้พวกเจ้ายุ่งไม่เข้าเรื่อง! ถึงกับหาสตรีมาปลุกข้า น่ารำคาญจริงๆ”
“ท่านคือเทพของเผ่าเหนี่ยว
