ง ไม่มีอะไรน่าสนใจ ข้ายังต้องกลับไปหลับต่ออีก เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ก็ต้องมาห หาข้า พวกเจ้านี่โง่จริงๆ”
“เจ้าแม่ต้นไม้อย่าหลับเลย” ราชันเฟยเทียนคิดไม่ถึงว่าเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงจะมีคุณธรรมแบบนี้ แต่ต่อให้นิสัยแย่เพียงใดก็เป็นเทพของพวกเขา เวลานี้สิ่งเดียวที่ทำได้คือพูดโน้มน้ าวให้นางยอมช่วยเหลือ อย่ากลับไปหลับอีก “เจ้าแม่ต้นไม้ ถ้าเผ่ามนุษย์ภายนอกโจมตีเข้ามาต้องสังหารพวกเราทิ้งแน่ พวกเราถูกสังหารนั้นไม่เป็นไร แต่ถ้าพวกเขาลงมือกับเจ้าแม่ต้นไม้จะ ะทำอย่างไร! ขอร้องเจ้าแม่ต้นไม้ช่วยโลกเทพกูซู่ด้วย ท่านคงไม่อยากเห็นบนต้นไม้วิญญาณจริงเต็มไปด้วยเผ่ามนุษย์หรอกนะ!”
เจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงมีสีหน้าแค้นเหล็กไม่กลายเป็นเหล็กกล้า “เหตุใดเผ่าปิศาจในตอนนี้จึงห่วยขนาดนี้ คนที่ผ่านเคราะห์สายฟ้าแล้วสมควรเป็นคนที่ร้ายกาจมิใช่หรือ” ถึงไม่ยินดีทำงาน นเท่าไรแต่ก็ปล่อยให้เผ่ามนุษย์โจมตีเข้ามาไม่ได้ ดังนั้นนางได้แต่เอ่ยว่า “เรื่องอื่นๆ ต่อไปค่อยว่ากัน”
จากนั้นก็เห็นเจ้าแม่ต้นไม้วิญญาณจริงลอยขึ้น เหาะกลับไปยังสถานที่ฝังหินผลึกเมื่อครู่ แนบตัวลงบนผนังต้นไม้ เห็นกิ่งไม้จำนวนนับไม่ถ้วนชอนไชออกมาจากกำแพง ในไม่ช้าก็พันเจ้าแม ม่ต้
